บทที่ 42 Ep.42 เกินต้านทาน

อรัณย์ทอดสายตามองตามปลายนิ้วของเธอ แววตานิ่งสนิทและว่างเปล่า ราวกับเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยทิ้งร่องรอยหมึกสีน้ำเงินนี้ไว้ตั้งแต่วัยเยาว์ตอนไหน

“ถ้าสนใจ...” เขาเอ่ยเรียบๆ ท่วงท่าไร้ความผูกพันในสิ่งของ “เอากลับไปอ่านที่บ้านก็ได้ครับ”

มินตราชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาเบิกขึ้น “ได้จริงเหรอคะ...จะดีเหรอคะคุณหม...