บทที่ 44 Ep.44เงาอดีต

อรัณย์กดจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากของเธออีกครั้ง อ้อมกอดของเขายังคงรัดตรึงร่างบอบบางไว้แน่นก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากแทบชิดติดใบหูบางที่ขึ้นสีจัดพร้อมกับถอนหายใจแผ่วเบาและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มออดอ้อนอย่างที่ไม่เคยทำกับใครที่ไหนมาก่อน

“คืนนี้... ฝันถึงผมด้วยนะครับมินตรา”

คำอ้อนอย่างอ่อนโยนกระทันหันจากป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ