บทที่ 19 คลื่นหัวใจ

บทที่ 19

คลื่นหัวใจ

ตกเย็นว่าที่คุณแม่ก็นั่งชมพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังจะลับขอบฟ้าไป ท้องฟ้าในตอนนี้มันสวยราวกับเป็นภาพวาด

หากตรงนี้มีเฟรมผ้าใบให้เธอสักเฟรมหนึ่ง เธอก็จะอยากจะบรรจงวาดภาพเบื้องหน้าลงในนั้นเสีย เพราะมันสวยจนยากที่จะลืมได้

“อยากกินอะไรหรือเปล่า” เจ้าของเสียงทุ้มก้าวเท้าเดินลงมานั่งข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ