บทที่ 2 ตอนที่ 1 ความข้องใจที่ยังไม่กระจ่าง (1)

1

ความข้องใจที่ยังไม่กระจ่าง

หนึ่งเดือนต่อมา

ฟ้าลิขิตเวดดิงสตูดิโอที่กำลังเติบโตและก้าวหน้าด้วยการบริหารงานของลูกชายคนเล็กของตระกูลศักดินนท์ ซึ่งรับช่วงกิจการตามความต้องการของมารดา ด้วยลูกชายอีกสามคนไม่ชอบงานด้านนี้เอาเสียเลย ต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่ใช่งานของผู้ชาย พวกเขาจึงหันไปรับช่วงกิจการอื่นๆ ของครอบครัวแทน ดีที่ลูกชายคนเล็กไม่ขัดข้อง และเป็นโชคดีมากที่ชายหนุ่มไม่ได้รับช่วงกิจการเพราะต้องการตามใจมารดา แต่เขาทำเพราะใจรักล้วนๆ ซึ่งทำให้คนเป็นแม่ภูมิใจจนขึ้นแท่นเป็นลูกรักหัวแก้วหัวแหวนทันที

ตอนนี้กิจการกำลังเจริญรุ่งเรือง ลูกค้าจองคิวไม่ขาดช่วง และยิ่งเดือนไหนที่มีฤกษ์งามยามดีละก็ คิวจะแน่นเป็นพิเศษ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะฟ้าลิขิตเวดดิงสตูดิโอมีทีมงานเกือบร้อยชีวิต ทีมออแกไนเซอร์ที่พร้อมตอบสนองความต้องการของคู่รักที่มาใช้บริการ

วันนี้ก็ไม่ต่างจากทุกวันที่มีคู่รักหลายคู่เข้ามาใช้บริการ ส่วนใหญ่จะตัดสินใจเซ็นสัญญาแบบไม่มีปัญหา เพราะถูกใจและได้ในสิ่งที่ต้องการ แถมราคาแพ็กเกจก็สมเหตุสมผล

คู่รักร่วมเพศคู่หนึ่งมาใช้บริการฟ้าลิขิตเวดดิงสตูดิโอเพราะคำแนะนำของคนรู้จัก ทั้งสองไม่ได้จดทะเบียนสมรสอย่างที่หลายๆ คู่มักจะไปจดทะเบียนสมรสกันที่ต่างประเทศเพราะคิดว่าไม่จำเป็น แต่ทั้งคู่ก็อยากจัดงานงานแต่งงานและมีงานเลี้ยงฉลองเล็กๆ เน้นความสนุกสนาน แขกไม่มากมาย มีแค่ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงและคนสนิทเท่านั้น ซึ่งทางร้านก็ยินดีจัดงานให้คู่รักทุกเพศ ไม่ว่าจะเป็นคู่รักชายหญิง หญิงรักหญิง หรือชายรักชาย เพราะทุกคู่ล้วนมีความรักและเป็นเนื้อคู่ที่ฟ้าลิขิตมาแล้ว เรื่องเพศจึงไม่ใช่ปัญหาในการแต่งงาน

สรัลซึ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์พอดีจึงได้ต้อนรับคนทั้งคู่ ไม่รู้เพราะการต้อนรับหรือหน้าตาของเขาที่ถูกใจเก้งกวางเป็นพิเศษ จึงทำให้ลูกค้าออกปากเลยว่าต้องการให้สรัลเป็นผู้ให้คำแนะนำการวางแผนจัดงานในครั้งนี้ หนุ่มหล่อแต่ไม่แมนขู่ว่าถ้าให้คนอื่นดูแล ทั้งคู่อาจจะไม่เซ็นสัญญา สรัลเองก็ไม่ขัดข้อง ทุกอย่างเลยผ่านไปอย่างราบรื่น

“หวังว่าวันนัดพวกเราจะได้เจอคุณอีกนะครับ”

“แน่นอนครับ” สรัลยิ้มรับและไม่ได้ทำท่าทีรังเกียจการถึงเนื้อถึงตัวของลูกค้าหนุ่มที่ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการลูบต้นแขนและไหล่ของเขา ผิดกับสุดารัตน์ซึ่งยืนมองอยู่นั้นอดขนลุกขนชันแทนไม่ได้

จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครกล้ายืนยันว่า เจ้าของร้านสุดหล่อแต่หน้าหวานเกินไปนิดสำหรับผู้ชายอย่างสรัลเป็นชายแท้หรือเกย์ ที่เราเห็นแล้วคิดว่าใช่แน่ๆ แต่กลับไม่ใช่ ขณะที่พวกอ้วน ล่ำ หน้าโหด หนวดเคราเฟิ้ม ดูอย่างไรก็ไม่ใช่ แต่ที่ไหนได้กลับเป็นเก้งกวางทั้งนั้น

แม้แต่สุดารัตน์ที่ทำงานอยู่ที่นี่มานานจนชายหนุ่มให้ความสนิทสนมในระดับหนึ่งก็ยังไม่กล้าฟันธง เพราะบางครั้งสรัลก็ดูมาดแมนเหมือนผู้ชายทั่วไป แต่ก็มีบางท่วงท่าที่ดูจะตุ้งติ้งไปนิด

“คุณขวัญนี่เสน่ห์แรงนะคะ เอาซะอยู่หมัดเลย”

“ถ้าเสน่ห์แรงกับลูกค้าแล้วทำให้คุยงานง่ายแบบนี้ ผมก็อยากให้มีบ่อยๆ ด้วยซ้ำ” ชายหนุ่มบอกเสียงกลั้วหัวเราะเป็นเชิงทีเล่นทีจริง คนจะเดาเลยเดาไม่ถูกว่าเขาชื่นชอบการล่วงเกินเมื่อครู่จริงๆ หรือจำยอมในฐานะที่อีกฝ่ายเป็นลูกค้า

“ลูกค้าคู่เกย์นี่หรือคะ” สุดารัตน์ถามพลางทำหน้าแหยๆ

“ลูกค้าแบบไหนผมไม่เกี่ยงอยู่แล้ว” พูดจบก็ยกข้อมือขึ้นมาพลิกนาฬิกาเพื่อดูเวลา แล้วล้วงกระเป๋ากางเกงตามเดิม ก่อนจะสั่งงานและเดินขึ้นไปชั้นบนสุดซึ่งเป็นห้องทำงานส่วนตัวเหมือนทุกครั้งที่ใกล้จะปิดร้าน

“คุณสุ รบกวนให้ใครเอารายละเอียดแผนงานของลูกค้าที่เซ็นสัญญาวันนี้ไปให้ผมด้วยนะครับ”

“ได้ค่ะ”

ร่างบางในชุดยูนิฟอร์มของร้านเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์ เธอนั่งได้ไม่ถึงห้านาทีประตูหน้าร้านก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของลูกค้าผู้ชายซึ่งมาคนเดียวเสียด้วย

สุดารัตน์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ไม่บ่อยนักที่คู่รักโดยเฉพาะฝ่ายชายจะมาร้านเวดดิงเพียงลำพัง ส่วนมากจะเป็นฝ่ายหญิงมากกว่า ครั้งแรกอาจจะมาด้วยกันทั้งคู่เพื่อตัดสินใจในหลายๆ อย่างร่วมกัน หลังจากนั้นอาจจะเป็นว่าที่เจ้าสาวที่เทียวไปเทียวมาที่ร้านตามนัด เพื่อมาตัดสินใจรายละเอียดปลีกย่อยอื่นๆ ตามลำพัง หรือไม่ก็มีญาติหรือเพื่อนสาวมาด้วย ทว่าชายหนุ่มรูปหล่อคนนี้น่าจะอยู่นอกเหนือจากทุกข้อที่กล่าวมา เพราะเธอจำลูกค้าได้ค่อนข้างแม่นยำ จึงมั่นใจว่าผู้ชายคนนี้เพิ่งมาที่ร้านเป็นครั้งแรก

“พี่สุคะ คุณผู้ชายท่านนี้มาขอพบคุณขวัญน่ะค่ะ” เด็กในร้านที่เข้าไปต้อนรับเดินมารายงาน แล้วความสงสัยแรกของสุดารัตน์ก็เป็นอันกระจ่าง

“งั้นเดี๋ยวพี่จัดการเองจ้ะ” เธอหันมายิ้มให้และเดินอ้อมเคาน์เตอร์ไปหาแขกหนุ่ม แล้วถามอย่างนอบน้อมว่า

“นัดไว้หรือเปล่าคะ”

“เปล่าครับ บอกว่าเวธน์มาหาแล้วกันครับ”

“ได้ค่ะ เชิญคุณเวธน์นั่งรอสักครู่นะคะ”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาสีขาวหน้าเคาน์เตอร์เมื่อพนักงานสาวผายมือเชื้อเชิญ แล้วเดินกลับไปต่อสายหาคนที่เขาต้องการพบ