บทที่ 7 ตอนที่ 3 เรดาร์สแกนเกย์ (1)
3
เรดาร์สแกนเกย์
แม้การยกเลิกงานแต่งงานจะผ่านมาเดือนกว่าๆ แล้ว และตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาปราณปริยาก็เดินทางขึ้นเหนือไปพักใจตามคำแนะนำของคนในครอบครัว แต่เวลาแค่นั้นก็ไม่ได้ทำให้จิตใจบอบช้ำของเธอดีขึ้น เพียงแต่สงบเล็กน้อย ขณะที่หญิงสาวยังคงมีอาการซึมเศร้าให้เห็น แต่ก็ดีกว่าตอนแรกเยอะ ดารินทร์เลยเพิ่งบอกข่าวเรื่องที่ตนตกลงจะแต่งงานกับแฟนหนุ่ม ที่เจอกันตอนพาปราณปริยาไปพักผ่อนและรักษาแผลใจที่เชียงใหม่
ตอนแรกปราณปริยาเหมือนจะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของเพื่อนรัก เพราะทั้งคู่เพิ่งคบกันได้แค่เดือนเดียว เรียกได้ว่าสั้นๆ สุด ขนาดเธอกับอดีตแฟนคบกันมาตั้งห้าปียังพลาดเพราะไม่รู้จักตัวตนจริงๆ ของชายหนุ่มเลย แล้วนับประสาอะไรกับเวลาเพียงแค่เดือนเดียว แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลและมุมมองความรักอีกด้านของดารินทร์แล้ว ก็ทำให้เธอต้องยอมรับว่าบางครั้งระยะเวลาก็ไม่ได้สำคัญสำหรับความรัก ในที่สุดเธอก็ไม่ได้คัดค้าน แถมยังรับปากจะเป็นทั้งเพื่อนเจ้าสาวและที่ปรึกษาเรื่องเตรียมงานในครั้งนี้อีกด้วย
วันนี้จึงจบด้วยการชวนกันออกไปชอปปิง กินข้าว ดูหนัง แล้วตบท้ายด้วยการหาที่ฟังเพลง
นานแล้วที่ทั้งคู่ไม่ได้มาเปิดหูเปิดตาหาความสนุกในช่วงค่ำด้วยกัน ล่าสุดคงจะเป็นช่วงที่ปราณปริยาประกาศว่าจะแต่งงาน หลังจากนั้นก็ไม่ได้เที่ยวกลางคืนจนกระทั่งคืนนี้ที่ทั้งสองคนสนุกสุดเหวี่ยงกันสุดๆ โดยที่ดารินทร์ขออนุญาตว่าที่เจ้าบ่าวเรียบร้อยแล้ว
เวลาล่วงเลยมาจนเที่ยงคืน ปราณปริยาเมาที่สุดเท่าที่เคยดื่มมา ขณะที่ดารินทร์ก็ไม่ห้ามเพื่อนที่เมาหัวราน้ำ เธอคิดว่านี่เป็นวิธีปลดปล่อยความทุกข์หรือความเศร้าอย่างหนึ่ง เธอจึงเลือกที่จะดื่มน้อยมากเพื่อคอยดูแลและพาปราณปริยากลับบ้าน
“เดินดีๆ สิแก” ดารินทร์บ่นพลางพยุงร่างของปราณปริยาซึ่งเดินเซซ้ายเซขวาเพราะเมาแอ๋ จนเธอเองที่ไม่เมาก็พานจะเดินไม่ตรงทางไปด้วย
“ฉ้านเกลียด...มาหลอกฉ้านทำมาย...เกลียด! เกลียด! เกลียด! ไอ้พวกเกย์บ้า ไอ้เลวเอ๊ย ไปลงนรกซะ ไป้!” พอน้ำเมาเข้าปาก สติสัมปชัญญะและการควบคุมอารมณ์ที่เคยมีก็แทบจะไม่เหลือ ทั้งคำพูดและการแสดงออกที่อดกลั้นไว้ก็ถูกปล่อยออกมา
“เฮ้ย! ยายป่าน” ดารินทร์อุทานเสียงหลง เมื่อคนเมาขว้างกระเป๋าถือออกไปข้างหน้าสุดแรง แล้วก็ดันแม่นจนน่าตกใจ
“โอ้ย!! อะไรวะ” เสียงร้องของหนึ่งในสองหนุ่มที่เดินห่างจากหญิงสาวทั้งคู่ออกไปพอควร พร้อมกับมองหาอะไรบางอย่างที่กระแทกเข้าที่ศีรษะของเขาจังๆ อย่างหัวเสีย
“ซวยแล้วไหมล่ะแก อยู่ตรงนี้นะ” ดารินทร์สั่งและพยายามจับเพื่อนให้ยืนอยู่กับที่ ก่อนจะรีบวิ่งตรงไปหาสองหนุ่มที่หยิบกระเป๋าต้นเหตุมาถือไว้ และสายตาของทั้งคู่ก็กำลังมองมาที่เธอ
“ของคุณเหรอ” หนุ่มหน้าหวานที่แม้จะทำหน้าบูดบึ้งแต่ก็ยังสวยถามเธอเสียงเข้ม
“ขอโทษนะคะ พอดีเพื่อนฉันเมามากไปหน่อย” ดารินทร์ขอโทษขอโพยพลางก้มศีรษะให้สองหนุ่ม และก่อนที่เธอจะได้กระเป๋าจากหนุ่มหน้าสวยที่ยื่นให้ ปราณปริยาซึ่งเดินโซซัดโซเซตามหลังมา ก็เดินมาเบียดและยืนโงนเงนเอียงคอมองหน้าอีกฝ่ายอย่างพิจารณา
“ยายป่าน!”
“ใครว้า...คนรู้จักแกเหรอออ” ปราณปริยาเอี้ยวตัวกลับมาถามดารินทร์ที่ยืนประคองเธอด้วยเสียงยานคาง
“คนที่แกขว้างกระเป๋าโดนเขาต่างหากล่ะ”
“กระเป๋าฉ้านนี่นา...ไปอยู่กับคุณด้ายงาย...” คนเมาที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป พยายามจะคว้ากระเป๋าถือของตัวเองคืนมาอย่างเอาเรื่อง แต่กลับถูกอีกฝ่ายดึงกลับ ไม่ยอมคืนให้เธอเสียอย่างนั้น พีรณัฐที่ยืนดูสงครามแย่งกระเป๋าอยู่ครู่หนึ่งเลยต้องเป็นฝ่ายแย่งกระเป๋าจากน้องชายไปยื่นให้เจ้าของเสียเอง
“นี่ครับ ให้ผมช่วยไหมครับ” ตอนท้ายชายหนุ่มหันไปถามดารินทร์ พร้อมกับส่งรอยยิ้มโปรยเสน่ห์อย่างที่ชอบทำเวลาเจอสาวสวย
“ไม่เป็นไรค่ะ” ดารินทร์ที่ค่อนข้างระวังมัดระวังเรื่องคนแปลกหน้ารีบปฏิเสธอย่างนุ่มนวล ทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองจะจัดการเพื่อนรักไหวไหม
“ช่าย...กลับไปหาแฟนคุณเถอะ ดูสิ ยืน....มองพวกฉันตาเขียวเชียว ปาย...เถอะ ฉ้าน....ไม่อยากยุ่งกับพวกคู่เกย์ให้ช้ำจาย”
“ยายป่าน!” ดารินทร์ปรามเพื่อนเสียงเขียว ก่อนจะหันไปยิ้มแหยๆ ให้คู่เกย์ พวกเขาดูเหมือนคู่เกย์แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้ เพราะหนุ่มหน้าสวยดูจะร้อนตัว แต่หนุ่มหน้าตาหล่อกลับยืนอึ้งแล้วหัวเราะชอบใจ
“ใครคู่เกย์? เมาแล้วอย่าพูดมั่วๆ สิคุณ”
“มั่วที่หนาย...หน้าอย่างนี้ ท่าทางอย่างนี้...เกย์ชัดๆ” ปราณปริยาผู้มีประสบการณ์โดนเกย์หลอกยังยืนยันด้วยเสียงอ้อแอ้
“ยายป่าน!” เธอเรียกเพื่อนเสียงดัง แล้วหันไปพูดกับชายหนุ่มทั้งคู่
“ฉันต้องขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะ คือเธอเมามากไปหน่อย”
“เมาที่หนาย...ฉ้าน...พูดเรื่องจริง”
“นี่เธอ” สรัลเหลืออดเลยเดินเข้าไปจะกระชากแขนผู้หญิงที่นอกจากจะเป็นขี้เมาแล้วยังปากเสียอีกต่างหาก แต่พีรณัฐก็รีบดึงแขนน้องชายคนเล็กไว้
“เฮ้ย! ใจเย็นๆ สิวะ”
“ขอโทษอีกครั้งและขอตัวเลยนะคะ” ดารินทร์ก้มศีรษะขอบคุณพีรณัฐเล็กน้อย แล้วรีบขอตัวกลับก่อนที่เพื่อนจะก่อเรื่องมากมากไปกว่านี้
