บทที่ 11 ตอนที่ 11 คนแก้เหงากลางงานเลี้ยง
ตอนที่ 11
คนแก้เหงากลางงานเลี้ยง
เพียงฟ้าขยับตัวเล็กน้อย ริมฝีปากที่แต้มรอยยิ้มบาง ๆ เกือบสั่น เธอหันไปมองวายุโดยไม่ตั้งใจ ราวกับหวังว่าเขาจะพูดอะไรที่ทำให้เธอไม่ต้องยืนอยู่ในตำแหน่งน่าอึดอัดนี้เพียงลำพัง
“อย่าเดาอะไรให้มากไปเลยครับ ผมแค่พาคนของผมมาด้วยเท่านั้น” วายุตอบเสียงเรียบ ขณะยกแก้วไวน์ขึ้...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตอนที่ 1 คืนฝนที่คนใจร้ายได้พบเธอ
2. บทที่ 2 ตอนที่2 บาดแผล
3. บทที่ 3 ตอนที่3 หลุบตา
4. บทที่ 4 ตอนที่ 4 ข้อเสนอของผู้ชายที่ไม่รู้จักหัวใจ
5. บทที่ 5 ตอนที่5ทุกหนทาง
6. บทที่ 6 ตอนที่6เพียงน้ำตาที่กลั้นไว้
7. บทที่ 7 ตอนที่ 7 สัญญาคนแก้เหงา
8. บทที่ 8 ตอนที่8 ไม่ได้มาที่นี่เพื่อโต้เถียง
9. บทที่ 9 ตอนที่9 ไร้หัวใจจนเกินเข้าใจ
10. บทที่ 10 ตอนที่10 ถูกผลักเข้าไปในโลกของวายุ
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11 คนแก้เหงากลางงานเลี้ยง
12. บทที่ 12 ตอนที่12 พอไหม
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13 หึงหวงในคืนที่ไร้สถานะ
14. บทที่ 14 ตอนที่14 ความหวังเล็กน้อย
15. บทที่ 15 ตอนที่15 อยากห้ามก็ห้าม
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16 ความฝันที่ถูกเขาฆ่า
17. บทที่ 17 ตอนที่17 สัญญายังอยู่
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18 แผนร้ายของผู้หญิงที่อยากได้ตำแหน่ง
19. บทที่ 19 ตอนที่19 หัวใจของเพียงฟ้าก็หล่นวูบทันที
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20 คืนสุดท้ายก่อนถูกเหยียบซ้ำ
21. บทที่ 21 ตอนที่21 กดขมับอย่างเหนื่อยล้า
22. บทที่ 22 ตอนที่22 ลมหายใจหอบถี่
23. บทที่ 23 ตอนที่ 23 เด็กในท้องกับหัวใจที่ถูกกล่าวหา
24. บทที่ 24 ตอนที่24 ยังกลัวเหลือเกิน
25. บทที่ 25 ตอนที่25 ยิ้มเจื่อน
26. บทที่ 26 ตอนที่ 26 สร้อยเพชรและศักดิ์ศรีที่แตกสลาย
27. บทที่ 27 ตอนที่27ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
28. บทที่ 28 ตอนที่28 ไม่ได้ขโมยสร้อยเพชร
29. บทที่ 29 ตอนที่29 หลักฐานไหม
30. บทที่ 30 ตอนที่30 เป็นอะไร
31. บทที่ 31 ตอนที่31 เชื่อ
32. บทที่ 32 ตอนที่32 โซ่ของตระกูล
33. บทที่ 33 ตอนที่ 33 วันที่ของตายหายไป
34. บทที่ 34 ตอนที่34 แทนคำพูด
ย่อ
ขยาย
