บทที่ 33 ตอนที่ 33 วันที่ของตายหายไป

ตอนที่ 33

วันที่ของตายหายไป

ฝนหยุดตกไปตั้งแต่เกือบรุ่งสาง แต่กลิ่นชื้นของคืนอันเลวร้ายยังค้างอยู่ในอากาศเหมือนคราบน้ำตาที่ยังไม่ยอมแห้งจากหัวใจใครบางคน

วายุยืนอยู่กลางเพนต์เฮาส์เงียบงันในเวลาเกือบตีสี่ สูทสีดำที่เคยเรียบกริบยับเล็กน้อยจากการสวมมาทั้งคืน ดวงตาคมแดงก่ำอย่างคนที่อดนอนและถูกความคิดกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ