บทที่ 7 ตอนที่ 7 สัญญาคนแก้เหงา

ตอนที่ 7

สัญญาคนแก้เหงา

แสงเช้าของกรุงเทพฯ สาดผ่านกระจกหน้าต่างโรงพยาบาลเข้ามาอย่างอ่อนแรง สีทองจาง ๆ ของมันควรจะให้ความรู้สึกอบอุ่น ทว่าในสายตาของเพียงฟ้า แสงนั้นกลับซีดเหมือนโลกทั้งใบกำลังสูญเสียสีสันไปทีละน้อย กลิ่นยาฆ่าเชื้ออบอวลอยู่ในทางเดินยาว เสียงล้อเตียงเข็น เสียงพยาบาลเรียกชื่อคนไข้ และเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ