บทที่ 30 เมียข้าใครอย่าแตะ 11/1

รุ่งอรุณแรกหลังคืนพายุ เสียงไก่ขันแว่วมาแต่ไกล กลิ่นดินชื้นจากฝนเมื่อคืนลอยคลุ้งเข้ามาในเรือน เอื้องจันทร์พลิกกายลืมตาขึ้น ทันทีที่เห็นแสงสลัวลอดเข้ามาทางช่องฝา ใบหน้าของเขาแดงวาบโดยมิรู้ตัว ความทรงจำอันร้อนรุ่มเมื่อคืนผุดขึ้นมาเป็นภาพติดตา จนต้องรีบข่มใจลุกขึ้นอย่างลุกลี้ลุกลน

ร่างเล็กหยิบเสื้อผ้า...