บทนำ
“เรียกแต่เดือน ๆ อยู่นั่นแหละ มึงเอากับใครอยู่ก็ช่วยแหกตาดูบ้าง ใช้หัวค*ยมึงคิดแทนสมองรึไง!!! โง่ฉิบหาย!”
“ข้าจะครางเรียกชื่อใครมันสำคัญด้วยรึ ในเมื่อข้าแค่สนองความคันให้เอ็ง”
“แล้วคิดว่ากูอยากเป็นเมียมึงหรือไง! มันก็แค่ปฏิกิริยาของร่างกายเท่านั้น”
“แต่เอ็งก็ใช้กลิ่นรัญจวนเหม็น ๆ ของเอ็งยั่วยวนจนได้ข้าเป็นผัวมิใช่รึ จงสำเหนียกไว้ว่าหากเอ็งไม่ได้หน้าเหมือนแม่เดือน คนอย่างข้าก็ไม่มีวันชายตาแลเองหรอกเอื้องจันทร์"
"แล้วอย่ามาบีบน้ำตาให้ข้าเห็น ข้าไม่คิดจะสงสารเอ็งหรอก จำเอาไว้ว่าข้าเป็นผัว หน้าที่ของเอ็งคืออ้าขาให้ข้าเอาเท่านั้น อย่าได้ริอ่านคิดเป็นอื่น”
เพียะ!!
“ไอ้ชาติหมา! หากอยากจะฆ่าจะแกงกันก็เชิญ หรือจะเอากูไปถวงน้ำเป็นผีรับใช้มึงก็เชิญเอาไป คิดผิดนักที่ยอมเป็นเมียมึง”
บท 1
พุทธศักราช ๒๔๘๘ สระบุรี
เสียงล้อเหล็กเสียดสีกับรางดังครืดคราดไม่ขาดสาย แทรกผ่านความเงียบสงัดของทุ่งโล่งในยามค่ำคืน จันทร์แรมไร้แสงเดือนทอดตัวลงเหนือปลายฟ้าราวกับจะให้โลกใบนี้ตกอยู่ในเงาสะท้อนของคำสาป
ขณะเดียวกันขบวนรถจักรไอน้ำคร่ำคร่าเคลื่อนตัวผ่านรางเหล็กเก่าอย่างเชื่องช้า ควันดำพวยพุ่งออกจากปล่องดั่งเงาอสูรกายเหล็กที่คร่ำครวญอย่างเหน็ดเหนื่อย แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันส่องวูบวาบออกจากหน้าต่างโบกี้โดยสารและตู้สินค้าตอนท้าย แสงเหล่านั้นสะท้อนรางรถไฟที่ทอดยาวดั่งเส้นชะตา และในค่ำคืนนี้ ชะตานั้น...กำลังจะถูกตัดขาด
ภายในโบกี้มีตู้สินค้าถูกปิดผนึกแน่นหนา ภายในบรรทุกสิ่งของล้ำค่า ทองคำแท่ง เงินตรา และวัตถุโบราณจากพระนครที่ถูกลำเลียงหลบภัยสู่แผ่นดินภาคกลาง ทว่าสิ่งของเหล่านี้ไม่ได้มีในบันทึกใด เพราะเอ็งของคือ ‘เจ้าสัวเล้ง’ ผู้มั่งคั่งแห่งย่านสำเพ็งที่ต้องการเคลื่อนทองคำแท่ง เงินตรา และของล้ำค่าอื่น ๆ ไปเก็บยังโกดังลับในเมืองนครสวรรค์ เพื่อที่จะหลบภัยความวุ่นวายทางเมืองหลวงในยามประเทศระส่ำระสายเช่นนี้
ตู้สินค้าถูกล้อมไว้ด้วยกลุ่มทหารติดอาวุธ ผู้มีสีหน้าเคร่งเครียดราวอยู่ในแนวหน้าสมรภูมิ พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแท้จริงแล้วกำลังปกป้องสิ่งใด แต่อำนาจของเจ้าสัวก็หนักแน่นพอจะกลบคำถามใด ๆ ได้ทั้งหมด
ทว่าอีกฟากหนึ่งเหนือทางยกระดับที่ห่างจากรางรถไฟเพียงไม่ถึงร้อยก้าว ม้าศึกสีดำขลับยืนนิ่งอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ บนหลังม้าคือร่างสูงของ เสือเพชรกล้า หัวหน้ากองโจรแห่งชายแดนลุ่มน้ำ เอ็งของนามที่ตำรวจทั้งภาคกลางต้องขยาด ชายผู้นี้สวมหมวกปีกกว้างใบเก่า บดบังแสงจันทร์ไม่ให้ตกกระทบใบหน้า ปลายแขนเสื้อที่สวมใส่ถูกพับสูงเผยให้เห็นรอยอักขระยันต์ที่ดูเข้มขลัง กระนั่นดวงตาเด็ดเดียวที่โผล่พ้นผ้าคลุมหน้าสีหม่นกลับเปล่งประกายดุดัน เฉียบขาดยิ่งกว่าปลายกระบี่
“ใต้หมอนรางวางไปถึงไหนแล้ว” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แม้เอ่ยเบาแต่แฝงแรงกดดันจนผู้ฟังใจสะท้าน
เบื้องล่างริมรางคือลูกสมุนสองคนที่กำลังก้มหน้าคุกเข่าเหนือตอหมอน มือกำระเบิดแท่งกลมพันเชือกชนวนอย่างเร่งรีบ ขณะที่วางซุกเข้าไปใต้หมอนรองราง เสียงเหล็กดังแกรกกรากทุกครั้งที่มือกระทบกับเครื่องมือ
ชายฉกรรจ์คนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยตอบเมื่อได้ยินคำถามนั้น “อีกไม่ถึงสามนาทีก็เรียบร้อยขอรับลูกพี่”
ทว่าเสียงฝีเท้าดุดันของม้าก็พลันดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่ง ก่อนที่ชายหนุ่มอีกคนจะกระโดดลงจากหลังม้า เขาผู้นั้นดึงผ้าปิดปากออกเล็กน้อยแล้วตะโกนเสียงหอบ
“พี่เพชร! รถไฟมาแล้วขอรับ!”
เพชรกล้าเหลือบตาเพียงนิด ไม่มีท่าทีตระหนก เขาหันกลับไปสั่งเสียงเรียบ “เร่งมือเข้าไอ้ดำ อีกสองนาทีสายชนวนต้องลากถึงจุดจุดระเบิด”
ว่าแล้วร่างสูงของเสือใหญ่ก็กระโจนลงจากหลังม้า สองมือสากคว้าสายชนวนแล้วลากไปตามแนวหญ้าจนถึงกล่องไม้ใบเล็กที่ใช้เป็นเครื่องจุดระเบิด กลิ่นดินปืนเจือจางในอากาศ ทันทีที่เขาลากเส้นถึงตำแหน่งสุดท้าย เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นตามแผนที่วางไว้ เสือเพชรก็หันไปตะโกนสั่ง
“เตรียมตัวให้พร้อม!”
ในเวลาเดียวกันนั้น แสงตะเกียงสลัวส่องลอดให้เห็นใบหน้าหวานงดงามของ เอื้องจันทร์ หมอสมุนไพรหนุ่มวัยยี่สิบห้าที่กำลังโอบประคองเด็กน้อยวัยแปดขวบไว้ในอ้อมแขนแกร่งอย่างทะนุถนอม เสื้อผ้าเนื้อหยาบที่สวมใส่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสมุนไพร มือเรียวของเขาคลึงวนเบา ๆ บนท้องน้อยที่เกร็งแข็งของเด็กน้อยอย่างอ่อนโยน พลางพึมพำด้วยน้ำเสียงห่วงใย
“ทนหน่อยนะหนูน้อย ประเดี๋ยวยาจะออกฤทธิ์แล้ว”
“หมอจ๊ะ ไอ้แดงมันเป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ” เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น ขณะที่มองลูกชายด้วยความเป็นห่วง เธอเป็นคนงานที่ต้องเดินทางตามผัวไป เพราะเจ้านายอย่างเจ้าสัวเล็งต้องการขนของสำคัญไปเก็บรักษาไว้
เอื้องจันทร์สบตาแม่เด็ก แล้วหันไปพินิจอาการของหนูน้อย สังเกตสีหน้าของเด็กน้อยที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด หัวใจก็พลันกระตุกวูบ เขารู้ดีว่าอาการปวดท้องของเด็กน้อยไม่ได้เกิดจากอาหารเป็นพิษธรรมดา แต่เป็นเพราะธาตุในร่างกายเสียสมดุลอย่างรุนแรง การเดินทางที่ยาวนานและการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศทำให้ร่างกายอ่อนแอของเด็กน้อยปรับตัวไม่ทัน
เขาเร่งมือหยิบห่อผ้าที่บรรจุสมุนไพรแห้งนานาชนิดออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบสมุนไพรแต่ละชนิดออกมาด้วยความแม่นยำ ทั้งขมิ้นชัน กระชายดำ และว่านหางจระเข้ เขาใช้สากและครกคลึงสมุนไพรแต่ละชนิดอย่างเบามือ กระตุ้นให้น้ำมันหอมระเหยออกมา
“สูดดมกลิ่นหอม ๆ ของสมุนไพรนะ มันจะช่วยให้เอ็งผ่อนคลาย” เอื้องจันทร์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางยื่นสมุนไพรที่คลึงแล้วให้เด็กน้อยสูดดม
แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น....
ตูมมมมม!
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ขบวนรถไฟทั้งขบวนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับถูกพสุธาสูบกลืน โบกี้ไม้โยกเยกไปมาอย่างบ้าคลั่ง ผู้โดยสารที่ยืนอยู่ต่างเสียหลักล้มระเนระนาด เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกดังระงมไปทั่วทั้งขบวน เอื้องจันทร์กอดเด็กน้อยไว้แนบอก พยายามทรงตัวมิให้ล้มกระแทกกับสิ่งของรอบกาย ห่อสมุนไพรในมือร่วงหล่นกระจัดกระจายไปทั่วพื้น
“ไอ้เสือบุก!” เสียงคำรามดุดันดังมาจากทางหัวขบวน
บทล่าสุด
#90 บทที่ 90 ตอนพิเศษ 2/3
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#89 บทที่ 89 ตอนพิเศษ 2/2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#88 บทที่ 88 ตอนพิเศษ 2/1
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#87 บทที่ 87 ตอนพิเศษ 1/3
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#86 บทที่ 86 ตอนพิเศษ 1/2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#85 บทที่ 85 ตอนพิเศษ 1/1
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#84 บทที่ 84 เคียงคู่เสือร้าย 27/4 THE END
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#83 บทที่ 83 เคียงคู่เสือร้าย 27/4
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#82 บทที่ 82 เคียงคู่เสือร้ายNC 27/3
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#81 บทที่ 81 เคียงคู่เสือร้าย 27/2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้













