บทที่ 65 คนทรยศ 21/3

คณะเสือก้าวลึกเข้าไปเรื่อย ๆ ป่ามืดมิดจนแสงตะเกียงแทบสู้ไม่ไหว เสียงนกกลางคืนดังวี้ดว้ายราวกับเตือนภัย เสือเพชรหยุดชะงักทุกครั้งที่พบร่องรอย คราวนี้คือรอยเท้าขนาดเล็กทิ้งไว้บนพื้นดินชื้นข้างโคนไม้

“ของเอื้องจันทร์จริง ๆ” เสือเพชรพึมพำในใจ หัวใจบีบรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม

เสือไกรก้าวเข้ามาใกล้ หัวเราะเย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ