บทที่ 68 สิ่งที่ต้องปกป้อง 22/3

เสือเพชรชะงักไปทั้งร่าง ดวงตาคมวาวไหวระริกเมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น ริมฝีปากสากสั่นระริกเหมือนถูกคมมีดกรีดลึกลงในใจ เขาก้มหน้ามองคนในอ้อมกอด ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนเอื้องจันทร์แทบหายใจไม่ออก

“ข้ารู้เอ็งไม่ใช่แม่เดือน” เสียงทุ้มพร่าต่ำเอ่ยช้า ๆ แฝงความอัดอั้นที่เก็บกลืนมานาน “เอ็งคือเอื้องจันทร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ