บทที่ 27 บางทีเสือก็มีหมาอยู่ในปาก 11/1

ว่ากันตามตรง คนอย่างเสือไพรไม่ควรจะใส่ใจเพียงแค่โกเมนอัปลักษณ์คนหนึ่ง ทว่ามิรู้ว่าเหตุใดภายในอกถึงได้ร้อนรุ่มถึงเพียงนี้

แสงอาทิตย์อัสดงทาบทาพื้นดิน ทิ้งให้เงาของต้นไม้ทอดยาว เสือไพรนั่งจิบเหล้าอย่างไม่เป็นสุข มือใหญ่กำแก้วแน่นจนข้อกระดูกขาวโพลน สายตาคมกริบจ้องมองไปยังทางที่รถจี๊ปคันใหญ่หายไป ความร...