บทที่ 54 ถอนของ 20/2

“ขอบคุณ แต่คุณออกไปได้แล้ว” น้ำเสียงเย็นชาของครองขวัญเอ่ยบอก เขาไม่แม้แต่จะหันไปมองหน้าของเสือไพรเสียด้วยซ้ำ

ครองขวัญไม่เข้าใจเลยสักนิด หากเสือไพรต้องการช่วยพ่อจริง ไยต้องพูดว่าเขาเป็นเมียตนด้วย เขาอัปลักษณ์จนไม่อยากมองหน้าไม่ใช่หรือไรกัน

เสือไพรนั่งลงข้างเตียง มือใหญ่เอื้อมไปแตะมือหยาบกร้านของครอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ