บทที่ 37 โอกาส

ตอนที่37 โอกาส

วายุ

“ฝากดูลูกหน่อยสิคะ” เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้เท้าผมชะงักอยู่กับที่อย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง หันไปมองอย่างไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

“วะ...ว่าไงนะครับ” ผมถามออกไปอีกครั้ง เสียงถึงกับสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ถามออกไปอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าเธอพูดกับผม ผมไม่ได้ฟังผิด

“ฝากดูลูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ