บทที่ 11 แค่เล่นละคร

แสนดีtalk

"ถ้าคืนนี้เฮียอยากนอนกับแสนดี คืนนี้ก็นอนกับแสนดีเลยค่ะ"

คงงงกันล่ะสิคะว่าทำไมฉันถึงพูดแบบนั้นออกไป ก็เพราะฉันเหลือบไปเห็นนังเมียน้อยของเฮียนะสิ

ในขณะที่ฉันกำลังคุยกับเฮียเรื่องนั้น ฉันบอกตรงๆเลยนะคะว่าฉันโกรธและเคืองเฮียอาวุธอยู่ จู่ๆก็มาขอโทษในวันที่มันสายไป

นี่สินะเขาถึงว่าคิดได้ในวันที่มันสาย ถึงแม้เขาจะขอโทษและพยายามง้อฉันให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่ฉันไม่มีวันใจอ่อนง่ายๆหรอกค่ะ

แต่ในตอนนั้นหางตาของฉันเหลือบไปเห็นพี่แยมที่กำลังเดินมาจากบันไดพอดี ฉันเลยคิดอะไรออกและอยากจะทำให้คนหมั่นไส้เล่น แล้วมันก็ได้ผลค่ะ

"ห้ะ!" เฮียคงตกใจเพราะจู่ๆฉันก็พูดแบบนั้นขึ้นมา พร้อมกับเอามือคล้องคอเฮีย

"หรือว่าเฮียไม่อยากจะนอนกับแสนดี" ฉันทำหน้าออดอ้อนเฮีย แล้วเหลือบหางตามองพี่แยมที่กำลังกำหมัดแน่น นี่สินะเขาเรียกการเอาคืนอย่างสะใจ

"เฮียอยากนอนกับแสนดี" เฮียตอบฉันพร้อมกับยิ้มให้ นี่คือรอยยิ้มแรกที่ฉันได้รับจากเฮียมันเป็นรอยยิ้มที่ฉันมองว่ามันอบอุ่น ฉันนิ่งอยู่สักพักก่อนจะใช้มือลูบหน้าของเฮียเบาๆ

"..."

"แสนดี"

"ไหนเฮียลองพูดซิ ว่าเฮียต้องการแสนดีหรือเปล่า" ฉันมั่นใจว่าคนอย่างเฮียต้องตอบว่าต้องการฉันแน่นอน ที่ฉันถามแบบนั้นเพื่อให้นังเมียน้อยมันได้ยินว่า ผัวเขายังต้องการเมียหลวงอย่างฉัน

"ต้องการสิ เฮียต้องการแสนดี เฮียไม่อยากให้แสนดีไปจากชีวิตเฮีย เฮียอยากอยู่กับฉันดีนะ แสนดีล่ะอยากอยู่กับเฮียไหม"

"..." แล้วมันก็เป็นอย่างที่ฉันคิด เฮียต้องการฉันในรูปแบบของฉันในตอนนี้ คำพูดสุดท้ายของเฮียมันทำให้ฉันคิด

ฉันไม่ได้อยากอยู่กับสามีที่มองเมียอย่างฉันแค่ภายนอก ฉันต้องการให้เขาต้องการฉันในแบบที่ฉันเป็น หากฉันเป็นมัมมี่เป็นมนุษย์ป้าอยู่แบบนั้นเขาจะยังต้องการฉันไหม

"แสนดี"

ฉันคิดถึงเรื่องราวพวกนี้ ฉันจำใจฝืนทำอะไรแบบนี้มาก เฮียขมวดคิ้วพร้อมกับจ้องหน้าเพราะรอคำตอบ ฉันเหลือบสายตามองไปที่พี่แยม หล่อนกำลังกำมือแน่น แล้วจ้องมองฉันอย่างคาดโทษ

คงแค้นฉันสินะที่เฮียพูดแบบนั้น ให้มันรู้ไปเลยว่า เมียหลวงอย่างฉันไม่ได้ยอมเมียน้อยอย่างพี่แยม ตาต่อตาฟันต่อฟันไปเลย แล้วมาดูกันว่าเกมนี้เฮียจะเลือกใคร

อย่าให้ฉันร้ายเพราะแสนดีอย่างฉันหากร้ายขึ้นมา ฉันก็ร้ายกาจจนทุกคนอาจนึกไม่ถึงก็ได้ ถ้าใครมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบฉัน คงเข้าใจว่าทำไมฉันถึงเปลี่ยนไปได้เร็วขนาดนี้

ดีไปก็เท่านั้นขอร้ายเฉพาะกับคนที่มันทำร้ายฉันก่อนก็แล้วกัน

"แสนดีต้องการเฮียค่ะ เฮียเป็นผัวของแสนดีนี่คะ ผัวเมียก็ต้องการกันเป็นธรรมดา จริงไหมคะ เฮียของแสนดี" ฉันเอ่ยแล้วยิ้มเยาะเย้ยพี่แยมไปที เธอจ้องฉันราวกับตาจะหลุดออกมา

"แสนดีของเฮีย ของเฮียคนเดียว" ฉันมองหน้าเฮียในขณะที่เขาพูดแบบนั้น สายตาของเฮียเริ่มเปลี่ยนไป มันเป็นสายตาที่เฮียต้องการอะไรบางอย่าง แต่ไม่ใช่ฉันในตอนนี้แน่นอน คำพูดของเฮียมันด้อยลงเหมือนยอมฉันให้เล่นเกมนี้ต่อ โดยให้ฉันคุมมันได้เต็มที่

"แล้วเฮียล่ะคะเป็นของแสนดีคนเดียวหรือเปล่า" คำๆนี้มันช่างบาดหัวใจของฉันเหลือเกิน พูดเองก็รู้สึกเจ็บเอง ฉันไม่น่าพูดมันออกมา แต่ความรู้สึกของฉันมันสั่งให้ฉันพูด เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเป็นของเฮียทั้งชีวิต แต่เขาไม่เคยยกชีวิตเพียงเศษเสี้ยวนึงให้ฉันบ้างเลย

"เฮียขอโทษ แสนดีให้โอกาสเฮียได้ไหม เราเริ่มต้นใหม่กันได้ไหม?" เฮียกระชับอ้อมกอดแน่น ความรู้สึกนี้ทำไมฉันกลับรู้สึกขึ้นมาซะงั้น ความรู้สึกที่ว่าเฮียต้องการฉันเพียงเพราะฉันสวยขึ้น

ฉันไม่ได้ตอบอะไรออกไป หันไปมองพี่แยมซึ่งนางไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว คงทนเห็นไม่ได้ละมั้ง ดีเหมือนกัน จะได้รู้ว่าตอนที่ฉันทนมองภาพแบบนี้ ฉันรู้สึกยังไง แต่ในเมื่อทำให้พี่แยมเห็นแล้ว คนต่อไปก็คือเฮีย เฮียจะได้รับรู้บางว่า ฉันเจ็บแค่ไหน ที่เห็นเฮียควงคนนั้นคนนี้ เฮียจะได้เจ็บจะได้ทนอย่างที่ฉันเจ็บฉันทนบ้าง

"เฮียอยากได้โอกาสเหรอ?"

"ใช่เฮียอยากได้โอกาสแก้ตัวใหม่ เฮียอยากเป็นสามีที่ดีของแสนดี" ทีเวลาแบบนี้อยากเป็นสามี ที่เมื่อก่อนกลับบอกว่าฉันไม่ใช่เมีย ไม่มีทางที่จะเอาฉันเป็นเมีย เหอะ การเปลี่ยนแปลงของฉันมันช่างทำให้เห็นมุมมองของคนได้ชัดเจนจริงๆ

"แต่แสนดีกลับไม่ได้รู้สึกอยากเป็นเมียที่ดีสักเท่าไหร่แล้วสิ" ฉันผลักเฮียออก แล้วกอดตัวเอง เอาล่ะเฮียอาวุธ เฮียจะได้ลิ้มลองรสชาติของคำว่า เมียไม่แยแสบ้าง

"เราเริ่มต้นใหม่กันนะแสนดี เฮียรู้ว่าที่ผ่านมาเฮียทำผิดกับแสนดีมามาก แต่เฮียก็อยากจะได้โอกาสนั้นเฮียอยากชดใช้ความผิดของตัวเอง แล้วทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี เฮียขอโทษสำหรับที่ผ่านมา"

"งั้นแสนดีขอเวลาสัก 1 ปี ขอเวลาให้กับชีวิตตัวเอง แบบที่เฮียเคยใช้ แฟร์ๆกัน เฮียห้ามมายุ่งหรือวุ่นวายกับแสนดี เราจะใช้ชีวิตกันคนละแบบ เพียงแค่อาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกัน โอเคไหม?"

"นี่เธอจะเอาคืนเฮียเหรอ"

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เฮียจะได้รู้ไง ว่าตอนที่แสนดีรู้สึก มันรู้สึกแบบไหน ตอนที่เฮียเลวระยำแบบนั้น"

"แสนดี"

"เอายังไง ถ้าไม่ตกลงตามนี้ก็อย่า แสนดีจะได้เป็นอิสระไม่ต้องมีพันธะเรื่องทะเบียนสมรสบ้าๆนี่"

"เฮียไม่หย่า!"

"งั้นก็เอาตามนี้ ครบ 1 ปีเมื่อไหร่ เราค่อยมาปรับความเข้าใจกันใหม่โอเคนะ"

"แต่เธอจะไม่ยุ่งกับผู้ชายคนอื่นใช่ไหม เธอจะยังเป็นแสนดีของเฮียอยู่ใช่ไหม?"

"เฮียเคยทำยังไง แสนดีก็จะทำอย่างนั้นแหละค่ะ จำไว้นะคะว่าแสนดีเคยเจ็บมาก่อนเฮีย"

ฉันตอกหน้าเฮียกลับออกไปด้วยสีหน้าและท่าทางจริงจัง ฉันจะทำและจะทำมันจริงๆ ฉันเจ็บมาเยอะแล้วถึงจะเฮียเจ็บบ้าง แต่ต่อให้ฉันจะทำแบบนั้น มันก็ไม่ได้แปลว่าฉันต้องมั่วผู้ชายเหมือนที่เฮียมั่วผู้หญิงหรอกนะ

ฉันมีสมองพอที่จะแยกแยะออกว่า ฉันมีสามีแล้ว ถึงแม้ว่าเราสองคนจะยังไม่เคยมีอะไรกัน แต่ยังไงฉันก็ขึ้นชื่อว่าแต่งงานกับเขา และฉันก็รู้ว่าฉันควรให้เกียรติเขาในระดับหนึ่ง

แต่สิ่งที่ฉันจะทำ มันแค่ทำให้เขารู้ว่า ผู้หญิงอย่างฉันก็ทำได้เหมือนกัน เมียหลวงอย่างฉันไม่ใช่ของตายที่เขาจะกลับมาตายรัง ตอนที่ฉันเปลี่ยนแปลงเป็นคนละคน หรือตอนที่เขาไม่เหลือใคร

ฉันจะทำให้เขาอกแตกตาย แล้วค่อยมาใช้คำว่าผัวเมียใหม่แล้วกัน เจ็บดูบ้างจะได้รู้ว่าแสนดีคนนี้เคยเป็นสีทนได้ขนาดไหน....