บทนำ
ชีวิตที่สามีไม่เคยเห็นว่าฉันเป็นภรรยาของเขาเลย ฉันไม่เคยมีค่าไม่เคยอยู่ในสายตาของเขา เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเหมือนคนอาศัยร่วมกันเท่านั้น
ชีวิตคู่ที่แทบจะไม่ได้ใช้คำว่าผัวเมีย เราแต่งงานกันในนามสมรสของครอบครัวของเรา มีทะเบียนสมรสได้ครอบครองทั้งสองฝ่าย แต่มันก็เป็นเพียงชื่อและนามสกุลในใบสมรสเท่านั้น
ฉันเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของเฮียอาวุธ เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่สำหรับฉันมันไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อคนที่เป็นสามีของตัวเอง ไม่เคยเหลียวแล
เราแต่งงานกันเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ร่างกายและความรักของเขา ฉันไม่เคยได้ครอบครองเลย ไม่เคยสักครั้งเดียว
เขาเป็นผู้ชายใจร้าย เขาใจร้ายกับฉันเสมอ...
เขาใจร้ายด้วยการขอให้คนรักของเขามาอยู่ร่วมบ้านหลังนี้ บ้านที่เป็นเรือนหอของฉันกับเขา แต่มันกำลังกลายเป็นบ้านร่วมรักของเขา
และคนรักของเขาซึ่งไม่ใช่ฉัน ฉันโคตรเจ็บเลยที่เห็นคนที่เป็นสามีของตัวเอง เอ่ยปากขอแบบนั้นแล้วฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อมันเป็นความต้องการของเขา
บท 1
แสนดีtalk
ใครที่ได้เห็นชีวิตคู่ของฉันก็คงจะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉา ชีวิตอันสวยหรูมันช่างงดงามเป็นดั่งสวรรค์ที่ทุกคนหมายปอง ฉันมีเพียบพร้อมทุกอย่างเป็นภรรยาของเฮียอาวุธนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย
ชีวิตที่มีแต่ความมั่นคงที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝัน และอยากจะเป็นภรรยาของเขา เพราะเขาทั้งรอและรวย perfect ไปซะทุกอย่าง มีเงินมากมายที่จะบำเรอและปรนเปอความสุขให้กับทุกคนได้
แต่ความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เลย ฉันไม่ได้มีความสุขฉันไม่ได้เป็นที่น่าอิจฉาอย่างที่ทุกคนคิด ชีวิตของฉันมันมีแต่ความทุกข์ระทม ได้แต่เฝ้ามองคนที่ตัวเองรัก ทำร้ายจิตใจตัวเองทุกวัน
"เธอคงไม่ว่าอะไรหากเฮียจะเอาเขามาอยู่ที่นี่ด้วย" เฮียอาวุธเอ่ยขึ้นในขณะที่ฉันยืนนิ่ง ฉันกำลังคิดว่าฉันจะเอาอย่างไรดี เขาที่เฮียอาวุธเอ่ยถึงนั่นคือผู้หญิงอีกคนของเขา
"เชิญค่ะ ถ้าเฮียจะเอาเขาเข้ามาอยู่ด้วยก็เชิญเลยแสนดีคงขัดอะไรไม่ได้อยู่แล้ว หมดเรื่องที่จะคุยกับแสนดีแล้วใช่ไหม ถ้างั้นแสนดีขอตัวก่อนนะคะพอดีทำขนมทิ้งไว้" ว่าจบฉันก็รีบหมุนตัวจะเดินออกไป
น้ำตาของฉันเอ่อคลอเต็มสองตา พยายามทำตัวให้เป็นปกติไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้เขาเห็นมากนัก ฉันกลัวว่าเขาจะว่าฉันเอาน้ำตาไปอ้าง ซึ่งฉันไม่อยากให้เขาว่าฉันแบบนั้น
"เดี๋ยวสิ!" น้ำเสียงของเฮียอาวุธทำให้ฉันถึงกับหยุดนิ่ง ฉันปาดน้ำตาของตัวเอง หันไปมองคนใจร้ายอย่างเขา ก่อนจะรีบหลบสายตา ไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาของตัวเอง
"มีอะไรหรือเปล่าคะ?"
"คืนนี้เฮียคงไม่กลับ เธอไม่ต้องทำอาหารรอ แต่ถ้าเกิดจะทำก็ทำทานแค่เธอก็พอไม่ต้องทำเผื่อเฮีย"
"ค่ะ" ฉันพยักหน้า ฉันรู้ดีทุกอย่างแล้วถ้าเขาไม่กลับมาเขาก็คงจะไปหาผู้หญิงคนนั้น แค่คิดฉันก็รู้สึกเจ็บปวดแล้ว มันเจ็บที่หัวใจแต่มันพูดอะไรออกมาไม่ได้ "แสนดีขอตัวนะคะ"
"อื้อ!" เฮียอาวุธพยักหน้าฉันก็เลยรีบเดินออกมา ออกมาด้วยความเจ็บและรู้สึกแย่ ฉันเป็นภรรยาเขาแต่ก็ไร้ตัวตนในสายตาของเขาอยู่ดี ฉันไม่เคยมีค่าไม่เคยมีความหมายอะไรในสายตาของเขาเลย
ถ้าใครไม่มาเป็นฉันคงไม่รู้หรอกว่าฉันในตอนนี้มันเป็นยังไง ฉันทุกข์ฉันเจ็บ ฉันไม่ได้อยากมีชีวิตแบบนี้
ชีวิตที่สามีไม่เคยเห็นว่าฉันเป็นภรรยาของเขาเลย ฉันไม่เคยมีค่าไม่เคยอยู่ในสายตาของเขา เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเหมือนคนอาศัยร่วมกันเท่านั้น
ชีวิตคู่ที่แทบจะไม่ได้ใช้คำว่าผัวเมีย เราแต่งงานกันในนามสมรสของครอบครัวของเรา มีทะเบียนสมรสได้ครอบครองทั้งสองฝ่าย แต่มันก็เป็นเพียงชื่อและนามสกุลในใบสมรสเท่านั้น
ฉันเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของเฮียอาวุธ เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่สำหรับฉันมันไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อคนที่เป็นสามีของตัวเอง ไม่เคยเหลียวแล
เราแต่งงานกันเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ร่างกายและความรักของเขา ฉันไม่เคยได้ครอบครองเลย ไม่เคยสักครั้งเดียว
เขาเป็นผู้ชายใจร้าย เขาใจร้ายกับฉันเสมอ...
เขาใจร้ายด้วยการขอให้คนรักของเขามาอยู่ร่วมบ้านหลังนี้ บ้านที่เป็นเรือนหอของฉันกับเขา แต่มันกำลังกลายเป็นบ้านร่วมรักของเขา
และคนรักของเขาซึ่งไม่ใช่ฉัน ฉันโคตรเจ็บเลยที่เห็นคนที่เป็นสามีของตัวเอง เอ่ยปากขอแบบนั้นแล้วฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อมันเป็นความต้องการของเขา
ฉันไม่รู้หรอกนะว่า เขารักผู้หญิงคนนั้นมากมายแค่ไหน แต่ผู้หญิงคนนั้น ก็ไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เขาพาเข้ามา
เฮียอาวุธเขาเป็นหนุ่มที่ผู้หญิงหลายคนต้องการเป็นเด็กในสต๊อกของเขา ซึ่งมันก็มากมาย ผู้หญิงที่พาเข้ามาบ้านก็มากหน้าหลายตา ฉันชินแล้วชินกับทุกเรื่องพยายามยิ้มรับมัน ถึงแม้ว่าหัวใจของฉันมันจะเจ็บปวดและร้องไห้มากมายก็ตาม
ฉันชื่อแสนดี คงจะแสนดีสมชื่อละมั้งคะ แสนดีจนไม่มีใครเห็นหัวฉัน แสนดีจนทุกคนคิดจะทำอะไรกับชีวิตของฉันก็ได้ แสนดีจนต้องมาเจอชีวิตคู่แสนห่วยแสนเฮงซวย
ฉันจึงยิ้มรับมันใช่ไหมคงต้องยิ้มรับสินะ ยิ้มรับแม้จะเจ็บปวดก็ตาม
ฉันอายุ 22 เพิ่งเรียนมหาวิทยาลัยปีที่ 3 ใกล้จบแล้วล่ะค่ะ ส่วนหน้าตาก็บ้านๆมั้งคะ ฉันเป็นคนไม่ค่อยแต่งตัวเท่าไหร่ ลองนึกสภาพแม่บ้านชุดคุณป้าดูสินั่นแหละคือฉันเลย
"คุณแสนดีคะคุณแสนดีเป็นอะไรหรือเปล่าคะ" อ้อมเป็นหลานสาวของป้าน้อย เป็นแม่บ้านในครัวเธออายุน้อยกว่าฉัน อ้อมคือคนที่ฉันสนิทด้วย เธอเอ่ยปากถามในขณะที่ฉันนวดแป้งไปเรื่อยๆ
"เปล่าจ้าฉันไม่ได้เป็นอะไรฉันปกติดีทุกอย่าง" ฉันเงยหน้าแล้วปั้นหน้ายิ้ม สีหน้ามีความสุขทุกครั้ง ฉันพยายามฝืนว่าฉันไม่เป็นไร แต่ในใจของฉันมันแตกสลายลงทุกวัน
"มาค่ะเดี๋ยวอ้อมช่วย คุณแสนดีจะทำขนมอะไรคะ?" อ้อมเดินมานั่งข้างๆฉัน
"วันนี้ฉันจะทำพายสตอเบอรี่น่ะ กะว่าพรุ่งนี้จะเอาไปขายในมหาลัยจะได้มีรายได้ดีกว่าอยู่เฉยๆ"
"ที่จริงคุณแสนดีไม่จำเป็นต้องมาทำให้เหนื่อยก็ได้นะคะ คุณอาวุธมีเงินตั้งมากมายคุณแสนดีไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ก็ได้ค่ะ มันเหนื่อยเปล่าๆ"
"ฉันไม่อยากขึ้นชื่อว่าเกาะสามีกินอย่างเดียว ถ้าหากวันหนึ่งฉันกับเขาไปไม่รอด ฉันก็จะได้มีเงินทองตั้งตัว เงินที่เป็นน้ำพักน้ำแรงของฉัน เงินที่หาได้เองไม่ใช่เงินของเขา" ฉันเอ่ยเสียงเรียบ ถึงแม้ว่าฉันจะมีสามีมีรวย แต่ชีวิตเดิมของฉันฉันไม่ได้ร่ำรวยอะไรเลย
บ้านของฉันจนมากฉันมีแม่เป็นแม่ค้า ส่วนพ่อก็เป็นลูกจ้างของของคุณอาวุธ พ่อของฉันและพ่อของเขาสนิทกันจนหมั้นหมายให้ฉันแต่งงานกับเขา ฉันปฏิเสธไม่ได้ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
"งั้นอ้อมจะช่วยคุณแสนดีเองนะคะ จะได้เสร็จเร็วๆคุณแสนดีจะได้ไม่เหนื่อยเกินไป"
"ก็ได้จ้ะ" ฉันยิ้มให้อ้อมในขณะที่เธอยิ้มให้ฉันเช่นกัน เราลงไม้ลงมือช่วยกันทำขนมอย่างขะมักเขม้น ฉันทำใจเอาไว้แล้วแหละค่ะ หากวันที่ฉันกับคุณอาวุธเราไปกันไม่รอด ฉันก็พร้อมที่จะเซ็นใบหย่าให้กับเขา ถ้าหากเขาต้องการ
ฉันคงไม่มีสิทธิ์ที่จะห้ามหรือยื้อเขาไว้ กฎของฉันกับเขา ฉันจำได้ขึ้นใจในวันที่เราอยู่ด้วยกันวันแรก
"เธอไม่มีสิทธิ์ในตัวของฉันห้ามก้าวก่ายชีวิตฉันเรานอนแยกห้องกันเราจะไม่มีความสัมพันธ์อะไรทั้งนั้น ฉันมีสิทธิ์ที่จะยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นได้ส่วนเธอจะยุ่งกับใครมันก็เรื่องของเธอ เราต่างคนต่างอยู่ แต่ฉันจะให้เกียรติเธอ ถ้าหากฉันพาผู้หญิงคนไหนมาที่บ้านฉันจะบอกเธอก่อน ตกลงตามนี้นะ"
"ค่ะ"
ฉันยังจำได้ไม่เคยลืมเลือนในสิ่งที่เขาพูดกับฉัน ในวันที่เราแต่งงานกัน นับจากวันนั้นฉันก็เป็นอีตัวอะไรสักอย่างอยู่ในบ้านของเขา ทุกคำพูดของเขาฉันทำตามเสมอมา ไม่ว่าเขาจะยุ่งกับใครเขาก็จะบอกฉัน ฉันก็ไม่เคยวุ่นวายอะไรในชีวิตของเขาเลย เราต่างคนต่างอยู่กันเสมอมา
++++++
เรื่องนี้เคยลงในเพจนะคะ นิยายรักแอดจิ้บ
บทล่าสุด
#50 บทที่ 50 ขอพร
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#49 บทที่ 49 บทไม่มีชื่อ
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#48 บทที่ 48 บทไม่มีชื่อ
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#47 บทที่ 47 อสนดีก็คือแสนดี
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#46 บทที่ 46 เมียหลวงอย่างฉัน
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#45 บทที่ 45 พิสูจน์ใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#44 บทที่ 44 กำลังใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#43 บทที่ 43 เคารพเมียหลวงอย่างฉัน
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#42 บทที่ 42 ดีกว่านอนคนล่ะบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#41 บทที่ 41 ชีวิตเฮงซวย
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป













