บทที่ 27 ทำบ้าอะไร

บทที่ 27

แสนดี t a l k

แสงแดดอุ่นๆสั่งเข้ามาทางผ้าม่าน ฉันกระพริบตาถี่ๆ แล้วขยับตัว แต่มันกลับขยับไม่ได้ เมื่อมีแขนของใครบางคน กอดกระชับร่างเล็กของฉันอยู่

ฉันเบนสายตาไปมอง ความอ่อนล้าของฉัน มันทำให้ฉันแทบขยับร่างกายไม่ได้ มันล้าและหมดเรี่ยวแรง แม้กระทั่งดวงตาที่พยายามมอง ก็ยังพร่ามัว

ภาพที่อยู่ตรงหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ