บทที่ 29 ผขอโทษ

บทที่ 29

อาวุธ t a l k

เหมือนหัวใจของผมร่วงหล่นลงพื้น ตอนที่แสนดีเธอพูดความในใจออกมา เธอพรั่งพรูความอึดอัดที่เธออดทนต่อผมมานาน ผมมันชั่วมันเลวจริงๆ ทุกความผิดในวันนั้น มันย้อนกลับมาจนผมแทบสำนึกไม่ทัน มันสะอึกเจ็บช้ำที่ทำให้ผู้หญิงคนนึง ต้องทนทุกข์ทรมานมาตลอดเวลา

ทำไมผมถึงได้เลวทรามขนาดนี้ ผมมันเป็นส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ