บทที่ 30 บทไม่มีชื่อ

บทที่ 30

แสนดี t a l k

ฉันหันไปมองที่ประตูพร้อมกับข่มเสียงสะอื้นของตัวเองเอาไว้ ถึงแม้มันจะไม่ได้ออกเสียงดังมากมาย แต่มันก็เล็ดลอดเป็นเสียงร้องไห้เบาๆออกมา ทั้งพ่อและแม่พยายามเคาะประตูเรียกฉัน

ต่อให้ท่านจะรับรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว ฉันก็ยังไม่อยากจะคุยกับใครในตอนนี้

เสียงสะอื้นของเฮียดังเล็ดลอดเข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ