บทที่ 38 ประตูสู่อิสรภาพ

ประตูสู่อิสรภาพ

โยษิตายืนส่งมารุตที่กำลังเดินทางไปขึ้นเครื่องยังสนามบิน เขาหันมามองหล่อนนิ่งๆ แต่แววตามีรอยยิ้มก่อนบอก

“ไปแล้วนะ ขากลับจะซื้อของมาฝาก” ดวงตาสีเข้มกวาดมองหล่อนราวจะจดจำ ทำให้คนถูกมองรู้สึกสะท้อนสะท้านในหัวใจ เริ่มรู้สึกผิดจนขอบตาร้อนผ่าว เพราะเมื่อเขาหันหลังออกจากบ้าน หล่อนจะพ้นป...