บทที่ 16 นิดเดียวของเราคงไม่เท่ากัน

“เฮียจะไม่ทนแล้ว” ว่าพลางจับมือเล็กทาบทับกึ่งกลางลำตัวของตัวเองให้เธอลูบไล้ตัวตนของเขา

“ดูทรมานนะคะ” เสียงหวานแกล้งถามยามที่ใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้ส่วนที่ตั้งชูชันคับแน่นภายใต้กางเกง ส่วนมืออีกข้างนั้นก็ค่อย ๆ ปลดกระดุมของเขาทีละเม็ดทีละเม็ด ประสบการณ์ที่เขาสอนให้เพียงคืนเดียวนั้น

จันทร์ฉายจดจำมันอย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ