บทที่ 2 ไม่เคย

ว่าจบเขาก็รวบเอวของเด็กน้อยด้วยมือข้างเดียว ซุกไซ้ใบหน้าที่ซอกคอของคนที่เป็นดังกระต่ายป่าตื่นกลัวเสือร้าย กลิ่นหอมจากกายของคน

ตัวเล็กทำเอาเขาแทบบ้า “คุณเคยมีอะไรกับใครไหม” เขาถามเพื่อประเมินคนตัวเล็ก ปกติเขาไม่ได้ไวไฟกับใคร แต่กับจันทร์ฉายเขาอยากจะครอบครองเอาไว้เสียตอนนี้

หากเป็นคนที่ถูกใจแล้ว เขาไม่มีทางที่จะปล่อย

“มะ…ไม่เคยค่ะ”

“ดี” ชายหนุ่มยิ้มพอใจ เม้มฝากรอยรักที่คอขาวจนจันทร์ฉายสะดุ้ง

“คุณคิณทร์ เดี๋ยวค่ะ” มือเล็กพยายามดันหน้าอกของเขาให้ออกห่าง “เรายังไม่ได้คุยเรื่องค่าจ้างกันเลย”

“เธออยากได้เท่าไหร่ก็บอก” ว่าจบก็ซุกไซ้ความหอมจากกายสาวต่อ ในตอนนี้สติของเขาเริ่มไม่อยู่กับตัว อาการปวดหัวก็ดีขึ้นเพียงเพราะอยู่ใกล้

“ถ้าคุณได้หนูแล้วเบี้ยวไม่จ่าย หนูจะทำไง”

“ผมเป็นเจ้าของร้าน บัญชีคุณผู้จัดการก็มี เดี๋ยวโอนให้” นี่เขารู้ว่าเธอทำงานอยู่ที่นี่งั้นหรือ แต่คงไม่แปลกอะไรเพราะเขาเป็นเจ้าของร้านนี้นี่ คงเห็นในใบสมัครงานหรือไม่ก็เห็นเธอผ่านตาบ้างนั่นแหละ

“ปกติใครเสนอตัวคุณก็รับไว้หมดเลยเหรอคะ” ตัดสินใจถามไปอย่างนั้น ตัวเธอเองไม่ได้มั่นใจว่าเขาจะรับเธอเป็นเด็กเสี่ยสักหน่อย ปกติ

เด็กเสี่ยต้องแต่งตัวสวยๆ นมโตๆ แต่สำหรับเธอยังห่างไกลคำนั้นเยอะ แล้วที่มั่นหน้าเข้ามาที่นี่เพราะความจำเป็นที่ต้องพลาดไม่ได้ต่างหาก

“ไม่ได้รับ แต่ตอนนี้ฉันปวดหัวต้องการระบาย” เหตุผลที่ใครได้ยินก็คงขมวดคิ้ว ทว่าเขากลับไม่ให้คนตัวเล็กคิดนาน ซุกไซ้ใบหน้าคลอเคลีย

ไม่ห่าง

“…”

“ผมให้โอกาสคุณตัดสินใจอีกครั้งสาวน้อย หากเป็นเด็กของผม

คุณจะไม่มีทางได้ลงจากเตียงจนกว่าผมจะพอใจ” เสียงทุ้มนุ่มชวนสยิว

พูดเบา ๆ ที่ข้างหูทำเอาขนลุกซู่ ได้ยินมาจากเพื่อนพนักงานที่เม้ามอยกันว่าเขาน่ะ แซ่บจนสาวๆ ติดใจ แต่ทว่าบางครั้งก็ร้อนแรงดังสัตว์ป่ากระหายจนผู้หญิงสลบคาอกมานักต่อนัก…แต่เธอมาขนาดนี้ เขารับเธอแล้วคงจะถอยไม่ได้ ชีวิตของน้องสาวสำคัญ เธอไม่มีทางยอมให้เดือนวาดเป็นอะไรแน่

“หนูก็ไม่อยากลงจากเตียงหรอกค่ะ หนูจะทำให้คุณตายคาอกหนู” หันหน้าสู้เสือร้าย ใช้นิ้วกรีดกรายกลางหน้าของเขา มารยานี้เห็นมานักต่อนักจากนางร้ายช่องหลายสีที่มักจะอ่อยพระเอกจนสุดท้ายเรื่องราวก็จบลงที่เตียง

อคิณทร์ผุดยิ้มมุมปากใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ทว่าสายตากลับจับจ้องความไร้เดียงสาที่แกล้งทำจนเขาแทบจะหลุดขำ “จะให้ฉันตายคาอกมันคงจะยากหน่อย จะว่าไปห้องนี้ไม่มีเตียง” ว่าจบชายหนุ่มก็เหวี่ยงเด็กสาวลงโซฟาอย่างเร็วโดยที่อีกคนไม่ได้ตั้งตัว ก่อนจะทาบทับร่างของตัวเองเข้าหาประกบริมฝีปากดุนดันจากคนไม่มีประสบการณ์

“อ๊ะ…” จันทร์ฉายทุบหมัดเล็กที่อกแกร่งเมื่อรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณริมฝีปาก ครั้งแรกเขาไม่คิดจะทะนุถนอมเธอเลยหรือยังไง แต่จะว่าไปกลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจของเขาก็ทำให้เธอลุ่มหลงแทบสิ้นสติอยู่เหมือนกัน

จันทร์ฉายพยายามผลักเขาให้ละใบหน้าออก ทว่าคนตัวโตกลับใช้มือของตัวเองบีบแก้มของเธอเบา ๆ ให้หญิงสาวอ้าปากเพื่อส่งลิ้นร้อนเข้ามาควานหาความหวาน เพียงแค่นั้นสติของจันทร์ฉายก็เตลิดหลุดลอยไปไกลแทบกู่ไม่กลับ หากแต่โดนเรียกสติด้วยคำพูดต่อมาของเขา

“ผมอยากเห็นว่าคุณจะยั่วผมยังไง”

“…”

“ช่วยตัวเองให้ดูหน่อย” ว่าเพียงแค่นั้น คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนายจ้างป้ายแดงก็ผละตัวออก ทำเอาจันทร์ฉายอายแทบจะมุดแผ่นดินหนี ใช่ว่าเธอจะไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่าต้องทำยังไง อายุเท่านี้ก็เคยเปิดดูคลิปตามเว็บอยู่เหมือนกัน

“คุณ…” อยากจะถามว่านี่พูดจริงหรือพูดเล่น

“มีอะไร ไม่เคยเหรอ”

“เอ่อ…” ไม่ใช่ว่าไม่เคย แต่จะให้มาทำต่อหน้าคนอื่นแบบนี้เธอ

ก็อายเป็นไหม

“เป็นเด็กของผมก็ต้องทำให้ได้ทุกอย่าง ถ้าทำไม่ได้ก็ไปซะ” เขาว่าเสียงราบเรียบ แต่ในมุมมองของจันทร์ฉาย เธอกลับคิดว่าน้ำเสียงนั้นมัน

บ่งบอกว่า ค่ารักษาน้องใกล้จะหลุดมือไปเต็มที

คิดได้อย่างนั้น เธอก็หลับตากลั้นใจให้ลืมความอาย ส่งสายตามองเขาอย่างยั่วยวน จากนั้นก็เอนหลังไปที่พนักโซฟา ลูบไล้แขนขาเบา ๆ เลื่อนมือมาบีบเคล้นหน้าอก

ไม่รู้ว่าตอนนี้สายตามันมองคนหล่อข้างหน้าแล้วเกิดอยากได้เขามาไว้ครอบครองหรืออะไร จากตอนแรกที่ไม่กล้า ทว่าไฟดันติดขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ทั้งที่ยังไม่ได้ใช้มือสัมผัสตรงส่วนล่างบอบบางของตัวเองด้วยซ้ำ

ส่วนคนที่มองมาจ้องเธอไม่ละสายตาผุดยิ้มพอใจ พร้อมกับแกว่งแก้วไวน์ในมือที่มักมีเอาไว้จิบก่อนเริ่มกิจกรรม ภาพตรงหน้าทำเอาชายหนุ่มแทบคลั่ง ตอนนี้คนตัวเล็กค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อของตัวเองทีละเม็ด ๆ จนหน้าอกขาวที่คาดคะเนด้วยตาก็คงจะขนาดพอดีมือปรากฏแก่สายตา

มือเล็กขยำหน้าอกตัวเองพร้อมกัดปากด้วยความรู้สึก จากนั้นก็เลื่อนมาจัดการกับกางเกงบ้าง จากนั้นก็เหวี่ยงมันให้ออกห่างจากตัว

ไม่ใช่เพียงจันทร์ฉายที่สติเลื่อนลอย ตัวอคิณทร์เองที่จิบไวน์ไป

เพียงนิดกลับร้อนรุ่มมากกว่าที่เคยเป็น เด็กน้อยค่อย ๆ ยกขาขึ้นมาบนโซฟา ค่อย ๆ อ้าออกจนชายหนุ่มเห็นดอกไม้สวยสีชมพูที่ปิดสนิท นาทีนี้เขาแอบจะอดทนไม่ไหว ไหนคนตรงหน้าบอกไร้ประสบการณ์ แล้วท่าทางพวกนี้ไปเรียนมาจากที่ไหน สายตายั่วยวน ริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าดูด ในบางครั้งก็น่าเอาอะไรยัดเข้าไปพร้อมกระแทกแรง ๆ ทำเอาแทบบ้า

อคิณทร์มองมือเรียวอย่างคนลุ่มหลงยามที่มันค่อย ๆ เคลื่อนลูบไล้ขึ้นลงตรงส่วนบอบบางของเธอเอง “อืม…”