บทที่ 3 คุณจะฆ่าหนู

“อืม…” เสียงครางฮือจากลำคอของเด็กน้อย เขายอมรับว่านอนกับผู้หญิงมานักต่อหนักก็ไม่เคยมีใครร้องได้หวานขนาดนี้ ท่าทางบิดเร่านั้นราวกับกำลังเชื้อเชิญให้ดอมดม จนชายหนุ่มผุดลุกถือไวน์เข้าไปหา

“ให้ฉันช่วยไหมเด็กน้อย” ยังไม่ทันที่จันทร์ฉายจะตอบคำถาม

คนเกเรกลับราดไวน์ราคาแพงลงที่หน้าอกของเธอจนมันไหลเปียกลงไปด้านล่าง

“อื้อ คุณคิณทร์”

“เลอะหมดแล้ว เดี๋ยวเฮียช่วยนะคะ” เพียงพูดเพียงแค่นั้นทำเอาเด็กสาวใจง่าย เผลอใจพยักหน้าให้โดยที่ไม่รู้เลยว่าวินาทีต่อมาเธอจะเสียวจนแทบขาดใจ

อคิณทร์ถ่างขาเรียวออกห่าง ก้มหน้าตวัดลิ้นขึ้นลง เขาไม่เคย

ทำแบบนี้ให้ใคร เธอคือคนแรกที่ทำเขาเป็นเอามาก ก็แค่เด็กน้อยไร้เดียงสาที่เขานึกอยากแกล้ง โทษฐานที่กล้าเข้ามาลองดีในถ้ำเสือ อย่างที่ว่า หากไม่ครางจนหมดแรงอย่าเรียกเขาว่าอคิณทร์

ลิ้นร้อนตวาดขึ้นลงจงใจกลั่นแกล้งให้คนที่ดิ้นพล่านด้วยฝีมือของเขาบิดเร้ามากกว่าเดิม จันทร์ฉายออดอ้อนเขาให้กระดกตวัดลิ้นรวดเร็วมากกว่าเก่า ชายหนุ่มยอมรับตามตรงว่าเด็กตรงหน้าช่างหอมหวาน

จนอนรนทนไม่ไหว อยากกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม

บางช่วงก็แกล้งดูดเม้มแรงๆ ตรงยอดติ่งกระสันจนเอวบางยกส่ายไปมา “หนูชอบไหมคะ” คนถามยิ้มพอใจ ยามเห็นดวงหน้านวลพยักให้ส่งสายตาปรือ กัดปาก ส่วนมือเล็กก็ขยำทรวงอกตัวเองไปมา บ้างก็สับเปลี่ยนจิกโซฟาจนเกิดรอยตามแรงอารมณ์

“คุณคิณทร์ อ๊าาา” เพียงแค่เล้าโลมเด็กสาวตรงหน้ากลับทำให้อาการเขาเป็นหนัก ปวดหนึบแก่นกายที่อยู่ภายใต้กางเกง อยากจะชักมันออกมารบให้รู้แล้วรู้รอด

ทว่าก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะให้คนขี้ยั่วปรนเปรอด้วยปาก หรือเขาจะจัดการรวบรัดกระแทกกระทั้นตรงส่วนบอบบางนั้นดี เพียงคิดถึงเสียงเนื้อกระทบเนื้ออคิณทร์ก็แทบคลั่ง

และแล้วคนตัวโต ก็ตัดสินใจได้ว่าจะเอายังไงกับคนตัวเล็กที่นอนดิ้นเร่า ไปมาได้ “ลุกขึ้นมาหน่อยครับเด็กดี” จงใจเรียกเสียงหวานหูจะได้เป็นการหลอกล่อไม่ให้หญิงสาวตื่นกลัวจนเกินไป

จากนั้นใช้มือข้างหนึ่งประคองท้ายทอยขยำผมคนสวยเบาๆ ให้ผ่อนคลาย ส่วนมืออีกข้างบีบแก้มนวล ใช้นิ้วหัวแม่มือลูบวนริมฝีปากนุ่มนิ่ม

ก้มหน้าส่งมอบรสจูบอย่างดูดดื่มชวนคนไม่ประสีประสาเคลิบเคลิ้มอยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นจัดการใช้มือถอดกางเกงแล้วโยนมันให้ห่างจากตัวรวดเร็ว

“หลับตาค่ะ” เขาว่า ส่วนเด็กน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่าย ในตอนนี้แก่นกายใหญ่โตตั้งผงาดชูชันใกล้ใบหน้าของจันทร์ฉายเพียงคืบ “จินตนาการว่ามันคือไอติม ค่อย ๆ เลียอย่าให้ฟันโดนนะคะ” เด็กสาวพยักหน้า อยากเป็นเด็กดีอย่างที่เขาว่า จากนั้นอคิณทร์จึงจับมือเล็กมือลูบไล้ตรงส่วนตัวมน ก่อนจ่อที่ริมฝีปากบางให้เธอปรนเปรอให้ได้ถนัด

ลิ้นเล็กทำตามอย่างที่เขาสอน โลมเสียดูดกลืนตัวตนของเขาคล้ายกำลังเอร็ดอร่อย ส่วนมือบางก็ชักรูดขึ้นลงทำหน้าที่ประสานกันอย่างดี

“อืม หนู” ยามลิ้นเล็กตวัดอย่างที่พร่ำสอน เขาเงยหน้าสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆ พ่นลมออก พร้อมส่งเสียงกระเส่าน่าฟังออกมา “อย่างนั้นค่ะเด็กดี”

คนตัวเล็กเมื่อได้ยินเสียงชวนใจหวิวของเขาก็เร่งตวัดลิ้นมากกว่าเดิม เอาคืนที่ก่อนหน้านี้เขาตักตวงความหวานจากกายสาวจนเธอหายใจไม่ทัน จากนั้นก็ใช้ปากครอบครองส่วนหัวเอาไว้ทั้งหมด ดูดกลืนน้ำสีขาวขุ่นที่ปริ่มออกมา

“หนูคะ” มือหนาดันใบหน้าคนตัวเล็กพร้อมร้องเรียก ทว่าจันทร์ฉายกลับไม่ยอมฟังดูดกลืนอยู่อย่างนั้น เสียงเพราะๆ ของเขานั้นน่ะ ทำเธอเองแทบสติแตกเช่นเดียวกัน

มือหนาขยำผมเด็กน้อย จากนั้นก็ดันแก่นกายใหญ่โตก็ดันพรวดเข้าปากของจันทร์ฉาย มือที่ขยำกลับกลายเป็นดันหัวของเธอเข้าหากาย ในตอนนี้แท่งร้อนดันเข้าหาจนปากเล็กแทบรับไว้ไม่หมด มันอึดอัดคับแน่นจนแทบสำลัก ทว่าก่อนที่หญิงสาวจะได้คิดอะไรคนตัวโตก็เริ่มขยับสะโพกเข้าออกเน้นๆ ลงโทษคนดื้อรั้นที่ห้ามไม่ยอมฟัง “อ่อก อ่อกก”

มือเล็กตีที่ต้นขาเขาเพื่อบ่งบอกให้เอาออกไป ในตอนนี้น้ำหูน้ำตาไหลแทบหายใจไม่ออก ทว่าคนกระทำกลับกระแทกกระทั้นเข้ามา คว้ามือเล็กลูบไล้ที่หน้าท้องเป็นลอนของตัวเอง “อาา ฉาย”

“อ่อกกก” ใบหน้านวลแดงก่ำทำเอาคนมีอารมณ์พุ่งสูงสงสาร

ลดความเร็วลงแล้วค่อย ๆ ผละตัวออกให้สาวน้อยได้เป็นอิสระ ทว่ามือหนาก็ยังไม่ละออกจากผม ลูบหัวอย่างปลอบโยน

“แค่กกก คุณจะฆ่าหนู”