บทที่ 4 เขิน
“แค่กกก คุณจะฆ่าหนู”
“ผมเปล่า หนูดื้อกับผมก่อน” ผุดยิ้มพอใจ พลางใช้นิ้วเรียวปาด
ซับน้ำตาบนใบหน้าออกให้ “อร่อยไหมคะ ดูดเอาๆ เชียว” ถามมาแบบนี้จะให้ตอบยังไง ทำเพียงส่ายหน้าระรัวถึงมันจะตรงกันข้ามกับความคิดก็เถอะ
“ตอบไม่ตรงใจต้องโดนลงโทษนะคะ” ว่าจบเขาก็หยิบเนกไทมามัดมือเล็กคล้ายพันธนาการเด็กสาวเอาไว้
“คุณคิณทร์ทำอะไรคะ”
“ลงโทษครับ” จากนั้นผลักคนตัวเล็กให้แผ่นหลังแนบชิดไปที่โซฟาอีกรอบ จับแก่นกายใหญ่โต จงใจลูบวนถูไถอยู่ปากทางดอกไม้สวยขึ้นลง
“อื้ออ คุณคิณทร์” น้ำสีใสที่ไหลหล่อเลี้ยงดอกไม้ เพิ่มความลื่นส่งผลให้อารมณ์ของทั้งคู่พลุ่งพล่าน ทว่าคนขี้แกล้งก็ทำอยู่อย่างนั้นแม้ตัวเองก็ทนแทบไม่ไหว
“คุณสวยไปทั้งตัวเลย”
“อื้อออ อย่าแกล้งแบบนี้ ฉายไม่ไหวแล้วคุณคิณทร์” เงยหน้าสูดปากพร่ำเรียก แอ่นสะโพกขึ้นท่าทางเชื้อเชิญ บิดกายไปมา
“ผมควรทำไงกับคุณดี” กระซิบข้างหู ในตอนนี้อาการปวดหัวของเขาหายเป็นปลิดทิ้ง ของเล่นชิ้นใหม่ทำให้พอใจและหายเครียดจากงานได้มากโข
“อื้อ คุณอคิณทร์ เข้ามาหาหนู”
“ว่าไงนะคะ”
“เข้ามาหาหนู กระแทกหนูแรง ๆ ได้โปรด” ในตอนนี้แรงอารมณ์ทำเอาเด็กน้อยลืมอาย สิ้นเสียงเด็กสาวเขาก็จัดการคว้าสะโพกคนสวยดึกรั้งเข้าหากาย พร้อมกระแทกตัวตนเข้าหาด้วยแรงทั้งหมดที่มีเพียงรวดเดียว เข้าไปลึกเสียจนคนกระทำสูดปากหอบเอาลม มันคับแน่นตอนรัดจนเขาทรมาน
“อ๊ะะะ คุณอคิณทร์ออกไปก่อนค่ะ หนูเจ็บ” มือเล็กที่ถูกมัดดันหน้าท้องเป็นลอนของเขาไม่ให้ขยับเขาหา แต่เขากลับไม่ยอมฟังกระแทกตัวตนเข้าหาอยู่อย่างนั้น
“คุณ ฮึกก หนูเจ็บ”
“ชู่ว เด็กดี อีกนิดมันจะดีขึ้น”
CHAPTER 04
เอาแต่ได้
“ชู่ว เด็กดี มันจะดีขึ้น” ปากบอกทั้งจูบซับที่แก้มนวลปัดเป่าน้ำตาออกให้ หากไม่ทำอย่างนี้ คืนนี้คนตรงหน้าคงไม่หายเจ็บ เขาตัดสินใจแทงเข้ามามิดด้าม ถอดถอนตัวตนออกเกือบสุดแล้วกระทำเข้าออกย้ำๆ รัวเร็วอยู่นั้น จนความเจ็บแปลบมันแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน คนมากประสบการณ์รู้ดีว่าควรทำยังไงให้คนใต้ร่างมีความสุข และเสพติดสัมผัสจากเขา
“อื้อ อ๊ะะะ”
“อืม ดีขึ้นไหมคะ”
“อ๊าาา คุณคิณทร์” ไม่มีคำตอบรับ มีเพียงเสียงกระเส่าเรียกชื่ออย่างบอกอารมณ์ความรู้สึก เสียงหวานหูยามเรียกชื่อนั้น ทำสติเสือร้ายอย่างเขาให้เตลิด กระแทกกระทั้นจนโซฟาขยับไปตามแรงกระแทก
ริมฝีปากทำหน้าที่อย่างดี บดเบียดเข้าหากลืนกินเสียงครางอย่างเร่าร้อน
จันทร์ฉายสวยและหอมหวานไปทั้งตัว แม้ดูไม่ประสาแต่ก็ไม่สำออยยอมแพ้ เขาชักสนุกกับเรือนร่างนี้ที่ปรนเปรอให้อย่างถึงขิง หลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น
“เสียวไหมคะ” คำถามที่คนฟังคนเขินอายหากไม่ใช่ตอนอารมณ์พุ่งขึ้นสูง จันทร์ฉายกัดปากพยักหน้ารัว ส่งให้เขากระแทกกระทั้นหนักกว่าเก่า สะโพกแอ่นขึ้นตามจังหวะการเข้าออก ปากเพรียกพร่ำร่ำร้องให้เขาทำแรงมากกว่าที่เป็นอยู่
จากตอนแรกที่เจ็บแปลบแต่ตอนนี้กลับเสียวซ่าน เป็นฝ่ายร้องขอคล้ายกลัวว่าเขาจะห่างหายไปไหน “อึกก แรงอีกค่ะ อ๊ะะะะคุณคิณทร์” คล้องแขนโอบคอเขาคล้ายหาที่ยึดพิงแม้จะถูกมัดเอาไว้
ยิ่งบอกแบบนั้นเขาก็ยิ่งเพิ่มจังหวะตามต้องการ กระแทกแก่นกายสวนเข้ามาจนมิด ชักออกจนสุดอยู่อย่างนั้นจนเธอกระตุกตัวเกร็งด้วยความสุขสม
ทว่าเขานั้นกลับมีแรงเหลือตักตวงความสุขจากร่างเล็กอยู่อีก
ค่อนคืน จนสุดท้ายเขาก็ใกล้ถึงฝั่ง เงยหน้าสูดลมหายใจเข้าปอดคล้ายรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด กระแทกแก่นกายเข้าหาเด็กสาวจนจุกร้องครวญครางขึ้นสวรรค์พร้อมกันในที่สุด
“เก่งจังนะคะ เด็กขี้ยั่ว” จุมพิตที่หน้าผาก พุบลงที่หน้าอกอวบอย่างเหนื่อยอ่อน
“คุณมันเอาแต่ได้ กระแทกแรงไปไหมคะ นี่ครั้งแรกของหนูนะ”
“จะจ้างก็ต้องเอาให้คุ้มสิ อีกอย่างหนูก็ร้องขอ และชอบที่ผม
ทำแบบนั้นไม่ใช่หรือไง”
อคิณทร์ส่งสายตาอย่างมีเลศนัยมาให้ ทำเอาคนตัวเล็กแก้มร้อน
วูบวาบ ทว่าจะได้พักหายใจหายคอ คนเจ้าเล่ห์ก็เริ่มลูบไล้กึ่งกลางกายสาวอีกแล้ว “ว่าผมเอาแต่ได้ แต่ตอนนี้ร่างกายคุณเรียกร้องผมอีกแล้วนะ
จันทร์ฉาย” บทเพลงรักครั้งที่เท่าไหร่ไม่มั่นใจ เริ่มบรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
การร่วมครั้งในคราแรกของจันทร์ฉาย ไม่ใช่บนเตียงนอนนุ่มนิ่มที่โปรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่เพ้อฝันเอาไว้ ทว่ากลับเป็นบนโซฟาในห้องทำงานของเจ้าของผับหน้าหล่อคนนี้ และบทรักแสนนุ่มนวลดั่งฝันกลับไม่มี มันมีเพียงความเร่าร้อนที่แผดเผาจนเธอเองอ่อนแรงผล็อยหลับ ทว่าคนบนร่างยังคงไม่พอจนตักตวงความสุขจากกายสาวอยู่อย่างนั้นจนรุ่งสาง
ดวงตาคมจ้องมองคู่นอนที่หลับพริ้มด้วยความเอ็นดู จู่ ๆ ดวงหน้านวลกลับทำให้ใจสั่นไหวแปลก ๆ จนเผลอก้มลงประทับริมฝีปากจุมพิตที่หน้าผากนวลแผ่วเบา ลูบหัวให้คนที่หลับสบายด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก
คนตัวโตพิศมองใบหน้านวลอยู่นานจนกระทั่งคนสวยที่นอนหมดแรงค่อย ๆ ขยับเปลือกตาตื่นขึ้น ใบหน้าที่ห่างกันเพียงคืบจำให้จันทร์ฉายรีบขยับตัวออก
“อะไรกัน ตื่นมาจำไม่ได้ถึงกับรังเกียจผมเลยหรือไง”
“เอ่อ…” เธอไม่ได้ลืม เพียงแค่ไม่ชินและรู้สึกขัดเขิน คนหล่อที่
ร่วมรักกันอย่างถึงพริกถึงขิงอยู่ตรงหน้าใครกันจะไม่แก้มร้อนหน้าแดง
“ทีก่อนหน้านี้ร้องเรียกแต่ชื่อผม ร้องขอให้กระแทกแรง ๆ”
“คุณอคิณทร์” คนตัวเล็กส่งเสียงดุ พร้อมกับตีไปที่แขนของขาอย่างไม่สนใจว่าเขาจะเป็นเจ้านายป้ายแดงหรือเปล่า
“เวลาผู้หญิงเขินก็มักจะทำร้ายร่างกายสินะ”
