บทที่ 45 เพื่อนสนิท

​​​“โซ่ ตื่นน” ฉันตะโกนพร้อมกับเคาะประตูเสียงค่อนข้างดังเพื่อเรียกใครบางคนที่ป่านนี้น่าจะนอนกินบ้านกินเมืองอยู่ เหมือนกับว่าเรื่องราวนี้มันเคยเกิดขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วนก็ว่าได้ มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ฉันอยู่ประถมแล้ว

โซ่คือเพื่อนสนิทที่บ้านอยู่ติดกับฉัน เราทั้งสองคนนั้นเรียนที่เดียวกัน ไปไหนด้วยก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ