บทที่ 59 เสียรู้

“ทำไมต้องรอด้วยอะ” ปอยหันมาทำหน้าตาใสซื่อใส่ แต่งตัวแบบนี้ใครจะอยากให้กลับเองหรือกลับกับคนอื่นที่ไม่น่าไว้ใจกัน และสุดท้ายผมนั้นก็เลือกใช้เหตุผลเดิมนั่นแหละ

“ทางเดียวกัน” ว่าเพียงแค่นั้นก็ตั้งใจขับรถต่อ แต่ดูเหมือนว่าปอยน่ะเงียบไป ผมเลยรีบพูดประโยคต่อมา “อีกอย่าง เป็นห่วง” มีแวบหนึ่งที่หางต่อมอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ