บทที่ 73 กันและกัน

ไม่รู้ว่าฉันนั้นไปเอาความใจกล้ามาจากไหน สายตาสบประสานกับโซ่ส่วนมือนั้นก็ลูบไล้ตามสิ่งที่โซ่ให้ลองกระทำ หน้าท้องนูนเด่นเป็นลอนทำเอาใจของฉันเต้นแรง

แต่แทนที่โซ่นั้นจะอยู่แค่นี้เขากลับเลื่อนมือของฉันต่ำลงไปอีก ตอนนี้มือของฉันมาหยุดอยู่ที่กลางแก่นกายของเขา รับรู้ได้ถึงความแข็งขืนที่มันอยู่ภายใต้ตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ