บทที่ 89 แรงอีก

“ริสา...” วิเชษตอบรับ แต่ก็มีทีท่าลังเลเล็กน้อย “แล้วคุณอัคคี...”

“ไม่เห็นต้องสนใจมันเลย” คาริสารีบพูดแทรก “มีแค่เรา” เธอถอนหายใจยาว “ริสาแค่ให้คุณมาคลายเหงาให้…ได้ไหม”

วิเชษหัวเราะเสียงเบาก่อนจะตอบตกลง “แต่งตัวสวยๆ ไว้รอผมได้เลย คืนนี้ผมจะทำให้คุณหายเหงา”

คาริสายิ้มอย่างมีชัย เธอวางสายจากวิเชษแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ