บทที่ 94 กินต่อ

บรรยากาศในห้องทำงานเงียบและดูโล่งเมื่อไร้เพียงขวัญอยู่ในห้อง น่าแปลกที่เขาอยู่ในห้องนี้มานานหลายปีกลับไม่เคยรู้สึกว่าห้องนี้มันว่างเปล่าขนาดนี้มาก่อน อัคคีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงาน ลอบมองไปที่ประตูเป็นระยะๆ ราวกับรอคอยบางสิ่งที่ไม่อาจกำหนดได้ เขาถอนหายใจยาว รู้สึกถึงความกระวนกระวายใจที่ไม่คุ้นเคย ร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ