บทที่ 97 อาจจะแค่รู้สึกผิด

ภายในรถคันหรู บรรยากาศเงียบเชียบจนน่าอึดอัด เพียงขวัญนั่งกอดอก ใบหน้าหวานซึมเศร้า เธอเหลือบมองอัคคีเป็นระยะๆ พยายามอ่านความรู้สึกจากใบหน้าคมคายที่มืดครึ้มและเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เสียงเพลงที่เคยคลอเคล้าตลอดการเดินทางกลับเงียบหายไปราวกับว่าอัคคีกำลังจมอยู่ในห้วงความคิดของตนเอง มือใหญ่กำ...