บทที่ 70 70

เพลินพิชญาหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู รีบยกสองมือขึ้นดันแผงอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึงของชายหนุ่มไว้ทันทีเมื่อเห็นสายตาคมกริบเริ่มทอประกายพราวระยับแบบเสือเตรียมตะครุบเหยื่อ

"ตอนนี้เจ็ดโมงครึ่งแล้วนะคะ ป่านนี้ลูกพีชตื่นมาหาเพลินที่ห้องข้างล่างแล้วมั้งคะ ถ้าลูกพีชรู้ว่าเมื่อคืนเพลินไม่ได้ล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ