บทนำ
วินาทีที่เธอฟาดหัวคนร้ายแล้วกระโดดหนีตายฝ่าพายุฝนออกจากกรงขัง เธอกลับวิ่งไปชนเข้ากับป้อมปราการเหล็กของ 'พ่อเลี้ยงพยัคฆ์' เสือร้ายแห่งปางไม้แม่สา อดีตหัวหน้าหน่วยรบพิเศษผู้ทรงอิทธิพลที่พ่อของเธอเคยฝากฝังให้ช่วยดูแลยามฉุกเฉิน!
จากหลานสาวที่ถูกตราหน้าว่าเป็นภาระ สู่ 'เด็กในปกครอง' และผู้ช่วยตรวจสอบบัญชีส่วนตัวที่เข้ามาอยู่ในถ้ำเสือภายใต้กฎเหล็ก 3 ข้อสุดเผด็จการ... โดยเฉพาะข้อที่ห้ามล็อกประตูเชื่อมห้องนอน! งานนี้คนชั่วที่เคยรังแกเธอต้องถูกเช็กบิลทบต้นทบดอกจนกระอักเลือด ส่วนเด็กดื้อที่คิดว่าตัวเองเข้ามาทำงานใช้หนี้บุญคุณ กลับไม่รู้เลยว่าพยัคฆ์หนุ่มผู้แสนดุดัน เขาคลั่งรักและสายเปย์ระดับสิบกะโหลก กำลังนับถอยหลังรอวันเกิดครบ 20 ปีของเธอ... เพื่อเลื่อนขั้นจากผู้ปกครอง มาครอบครองเธอในฐานะ 'เมีย' ทั้งตัวและหัวใจ!
บท 1
กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก ความเจ็บแปลบแล่นริ้วจากมุมปากซ้ายที่ปริแตกลามไปถึงโหนกแก้มซึ่งขึ้นรอยนิ้วมือสีแดงช้ำ เพลินพิชญาค่อยๆ ยันฝ่ามือที่สั่นเทาลงกับพื้นไม้ปาร์เก้เย็นเฉียบของห้องนอนชั้นสอง พยุงเรือนร่างบอบช้ำให้ลุกขึ้นนั่งพิงขอบเตียงไม้สักอย่างช้าๆ หยาดน้ำตาร้อนผ่าวเอ่อคลอหน่วยตาก่อนจะร่วงเผาะลงบนหลังมือเพียงหยดเดียว ทว่ากลับไม่มีเสียงสะอื้นไห้หลุดลอดออกจากริมฝีปากที่บวมเจ่อเลยแม้แต่น้อย
หญิงสาววัยเกือบยี่สิบปียกหลังมือเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ดวงตาที่เคยอ่อนโยนดั่งลูกกวางป่าบัดนี้ฉายแววเด็ดเดี่ยวและคุกรุ่นด้วยเพลิงโทสะ เธอจ้องเขม็งไปยังบานประตูไม้สักหนาที่เพิ่งถูกกระแทกปิดลงเมื่อไม่กี่อึดใจก่อน
แกร๊ก! เคร้ง!
เสียงแม่กุญแจทองเหลืองถูกกดล็อก ตามด้วยเสียงโซ่เหล็กคล้องทับสายยูจากด้านนอกดังก้องในความเงียบ ราวกับเสียงพิพากษาจองจำนักโทษ
"อยู่ข้างในนั้นแล้วสำนึกบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนซะบ้างนะเพลิน! ถ้าสองปีก่อนฉันกับคุณประวิทย์ไม่รับเด็กกำพร้าอย่างแกมาดูแล ป่านนี้แกคงไม่มีปัญญาเรียนมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ!"
เสียงแหลมสูงของป้าอมราที่ตะโกนลอดช่องประตูเข้ามาเต็มไปด้วยความถือดี ก่อนที่เสียงฝีเท้าของคนทั้งคู่จะเดินย่ำลงบันไดไปชั้นล่าง ทิ้งให้ทั้งห้องตกอยู่ในความมืดสลัวของยามพลบค่ำ
"บุญคุณงั้นเหรอ..." เพลินพิชญาแค่นยิ้มหยันในลำคอแห้งผาก "เงินประกันชีวิตสิบล้านของพ่อแม่ ที่ดินสวนสักสองแปลงที่แม่ริม แล้วก็บ้านหลังนี้ต่างหากที่พวกคุณสูบกินจนแทบไม่เหลือ!"
สายลมมรสุมปลายเดือนตุลาคมพัดกรรโชกแรงอยู่ด้านนอก กิ่งต้นหางนกยูงหน้าบ้านเอนลู่เสียดสีกระจกหน้าต่างเกิดเสียงครืดคราด เมฆฝนสีดำทะมึนเคลื่อนบดบังแสงสุดท้ายของวัน เสียงฟ้าร้องคำรามต่ำๆ อยู่ไกลโพ้น คล้ายกำลังนับถอยหลังสู่พายุลูกใหญ่
เพลินพิชญาหลับตาลง สูดลมหายใจลึกเพื่อระงับอาการสั่นเทาที่ปลายนิ้ว ความทรงจำตลอดสองปีที่ผ่านมาไหลบ่าเข้ามาในหัว
เมื่อสองปีก่อน ชีวิตของเธอเคยอบอุ่นพร้อมหน้า พ่อของเธอคือ 'ร้อยตำรวจเอก พล' หรือ 'ผู้กองพล' อดีตนายตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่ลาออกมาทำธุรกิจสวนป่าปลูกและขนส่งไม้แปรรูปถูกกฎหมายทางภาคเหนือ ส่วนแม่คือ 'ครูพิมพ์ดาว' ครูสอนภาษาไทยผู้ใจดี ทั้งสองคือโลกทั้งใบของลูกสาวคนเดียวอย่างเธอ
แต่วันหนึ่งโลกใบนั้นกลับพังทลายลง รถยนต์ของพ่อแม่เสียหลักพุ่งตกเหวลึกบนถนนสายเปลี่ยวระหว่างกลับจากตรวจบัญชีไม้ที่ต่างอำเภอ ตำรวจสรุปสำนวนคดีว่าเป็นอุบัติเหตุจากฝนตกถนนลื่นและเบรกแตก ท่ามกลางความโศกเศร้าของเพลินพิชญาที่ตอนนั้นเพิ่งอายุเพียงสิบแปดปี
เพราะตามกฎหมายเธอยังเป็นผู้เยาว์ ไม่สามารถจัดการทรัพย์สินมรดกด้วยตนเองได้ 'ประวิทย์' พี่ชายแท้ๆ ของพ่อซึ่งทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างที่กำลังขาดทุนหนัก จึงรีบฉวยโอกาสก้าวเข้ามาในงานศพด้วยใบหน้าเปื้อนน้ำตาจอมปลอม เขาอาศัยฐานะลุงแท้ๆ ยื่นคำร้องต่อศาลขอเป็นผู้ปกครองและผู้จัดการมรดก โดยอ้างว่าจะดูแลทรัพย์สินทุกชิ้นไว้ให้จนกว่าหลานสาวจะอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์
แต่หลังจากงานศพผ่านพ้นไปเพียงสามเดือน หน้ากากผู้ปกครองแสนดีก็หลุดลอก ลุงประวิทย์และป้าอมราย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านไม้สักหลังใหญ่ของพ่อแม่เธอ ยึดห้องนอนใหญ่ไปครอง และไล่หลานสาวมาอยู่ห้องเล็กริมสุดทางเดิน คนเก่าแก่ของแม่ถูกหาเรื่องไล่ออกจนหมด ไม่นานนัก เงินสดในบัญชีมรดกและเงินประกันชีวิตกว่าสิบล้านบาทก็เริ่มร่อยหรอ
ป้าอมราผันตัวเป็นคุณนายไฮโซ กว้านซื้อกระเป๋าหรูและเครื่องเพชรออกงานสังคมทุกสัปดาห์ ขณะที่ลุงประวิทย์ถลำลึกเข้าสู่วงจรการพนันในบ่อนของ 'เสี่ยสมโภช' ผู้มีอิทธิพลสีเทารายใหญ่ของจังหวัด จากเดิมที่เพลินพิชญาเคยเบิกเงินค่าเทอมได้ตามปกติ เธอกลับถูกตัดค่าใช้จ่ายจนต้องออกไปทำงานพาร์ทไทม์หลังเลิกเรียน ทั้งชงกาแฟและรับจ้างทำบัญชีร้านค้าเพื่อหาเงินเรียนเอง
เหตุผลเดียวที่คนสู้คนอย่างเพลินพิชญาอดทนอยู่ในบ้านหลังนี้มาถึงสองปี ไม่ใช่เพราะความอ่อนแอ แต่เพราะเธอต้องการทวงคืนทุกสิ่งของพ่อแม่กลับมาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ในฐานะนักศึกษาคณะบัญชี ชั้นปีที่สอง เธอแสร้งทำตัวเป็นหลานสาวเงียบๆ ที่ก้มหน้าทำงานบ้านและกลับดึกเพราะงานพิเศษ แต่เบื้องหลังนั้น เธออาศัยจังหวะที่ลุงเผลอ คัดลอกสำเนารายการเดินบัญชี เอกสารการถอนเงินผิดวัตถุประสงค์ของผู้จัดการมรดก รวมถึงสัญญาจำนองที่ลุงแอบนำบ้านของกองมรดกไปค้ำประกันหนี้พนัน
อีกเพียงเก้าวันเท่านั้น... ในวันศุกร์หน้า เธอจะมีอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์ พ้นจากภาวะผู้เยาว์ และมีสิทธิ์ยื่นฟ้องต่อศาลเพื่อเพิกถอนผู้จัดการมรดก พร้อมดำเนินคดีอาญาข้อหายักยอกทรัพย์มรดกกับคนสารเลวคู่นี้ได้ทันที
ทว่าความลับไม่มีในโลก และนั่นคือชนวนเหตุของพายุอารมณ์ที่เพิ่งปะทุขึ้นเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
บทล่าสุด
#186 บทที่ 186 ภาพพิเศษ 186
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#185 บทที่ 185 ภาพพิเศษ 185
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#184 บทที่ 184 ภาพพิเศษ 184
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#183 บทที่ 183 ภาพพิเศษ 183
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#182 บทที่ 182 ภาพพิเศษ 182
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#181 บทที่ 181 ภาพพิเศษ 181
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#180 บทที่ 180 ภาพพิเศษ 180
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#179 บทที่ 179 ภาพพิเศษ 179
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#178 บทที่ 178 ภาพพิเศษ 178
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026#177 บทที่ 177 ภาพพิเศษ 177
อัปเดตล่าสุด: 11/5/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













