บทที่ 71 71

"ฝันไปเถอะจ้ะพี่ชาญ!" มะลิหันมาค้อนขวับใส่ทันที แสร้งทำเสียงดุกลบเกลื่อนความเขิน "ถ้าพี่ชาญอยากจะได้สวมแหวนจากฉันนะ เดี๋ยวฉันไปตัดเถาวัลย์ตำลึงหลังสวนมาขดเป็นวงกลมสวมนิ้วโป้งให้เอาไหมล่ะจ๊ะ จะได้เหมาะกับคนขี้คุย!"

"โธ่... ถึงจะเป็นแหวนเถาวัลย์ตำลึง ถ้ามะลิเป็นคนสวมให้ พี่ชาญก็ยอมใส่โชว์ไปทั้งเดือนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ