บทที่ 103 ความหวาดกลัวของเขา

แสงไฟเหนือศีรษะกระพริบถี่ๆ อยู่สองสามครั้ง ก่อนจะดับวูบลงพร้อมกับเสียงดัง 'พรึ่บ' ส่งผลให้รอบด้านจมดิ่งสู่ความมืดมิดและความเงียบสงัดที่น่าอึดอัด

ภาวิดาอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจ มือเรียวคว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนของธนภัทรโดยสัญชาตญาณ

เธอสัมผัสได้ทันทีว่ามัดกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อเชิ้ตของเขาเกร็งเขม็งขึ้น...