บทที่ 109 งานรำลึก

การถอนกำลังเป็นไปอย่างราบรื่น

ขบวนรถแล่นออกจากหุบเขาแห่งความอัปยศและแรงกดดัน ทิ้งความโกลาหลวุ่นวายของ "หุบเขาหมาป่า" ไว้เบื้องหลังอย่างสิ้นเชิง

ภายในรถ แก้วมณีซึ่งอ่อนล้าอย่างถึงที่สุดทั้งร่างกายและจิตใจ เอนศีรษะซบลงบนไหล่ของภาวิดาและหลับสนิทไป แต่ทว่าแม้ในยามนิทรา มือของนางก็ยังคงกำชายเสื้อของลูกสา...