บทที่ 112

รอยยิ้มแห่งความหวังบนใบหน้าของเด็กชายแข็งค้างไปในทันที แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวสุดขีด เขาสั่นสะท้านด้วยความตกใจและหันไปมองภาวิดาด้วยสายตาเว้าวอนขอความช่วยเหลือ

ภาวิดาเองก็ตกตะลึงเช่นกัน เธอหันไปมองธนภัทรด้วยความไม่เข้าใจ "คุณธนภัทรคะ? แต่แกซ่อมเสร็จแล้วนี่คะ นี่เป็นเงินที่ฉันรับปากว่าจะให้..."

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ