บทที่ 133 ฉันเป็นคู่หมั้นของคุณ

ภายในห้องพักผู้ป่วยระดับวีไอพี กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อลอยอบอวลเจือจางอยู่ในอากาศ แสงแดดอุ่นลอดผ่านมู่ลี่เข้ามา ทอดตัวลงบนพื้นกระเบื้องเงาวับเป็นลวดลายสลับมืดสว่าง

ณพลนั่งพิงหัวเตียง ศีรษะยังคงมีผ้ากอซพันรอบ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาคู่คมที่เคยเฉียบขาดและมองทะลุทุกสิ่ง บัดนี้หลงเหลือเพียงความว่างเปล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ