บทที่ 17 ชายลึกลับที่ไปส่งภาวิดาไปทำงาน

ภาวิดากอดร่างเล็กของน้องแชมป์ที่กำลังหลับสนิทไว้แนบอก บนไหล่ของเธอมีเสื้อนอกตัวหนาของณพลคลุมทับอยู่ กลิ่นหอมจาง ๆ ของไม้สนและน้ำหอมราคาแพงที่ติดมากับเสื้อตัวนั้นมอบความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยอย่างน่าประหลาด

มันเป็นความรู้สึกอุ่นวาบที่ผสมปนเปไปกับความขมขื่นที่แล่นพล่านไปทั่วหัวใจ ราวกับเธอกำลังก้าวพ้น...