บทที่ 41 ฉันท้องแล้ว

เสียงของชายหนุ่มสั่นพร่าด้วยความหวาดวิตกขณะพยายามเอ่ยปากขัดขืน "คุณจารวีครับ... ผมไม่ไหวแล้ว! ทำต่อไปไม่ได้แล้วจริง ๆ! ตอนนี้คุณวรนนเริ่มระแคะระคายแล้วนะครับ! เรื่องอุบัติเหตุทางเรือคราวที่แล้วถึงจะจัดฉากได้เนียนแค่ไหน แต่... แต่ถ้าเขาขุดคุ้ยขึ้นมา ผม... ผมคงไม่มีที่ซุกหัวนอนแน่! ได้โปรดเมตตาปล่อยผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ