บทที่ 41 ฉันท้องแล้ว

เสียงของชายหนุ่มสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนกและพยายามขัดขืน "คุณจารวีครับ... ไม่ไหวแล้ว! ผมทำไม่ได้แล้วจริงๆ! ทางคุณวรนนเริ่มระแคะระคายแล้วครับ! เรื่องอุบัติเหตุทางเรือคราวที่แล้วถึงจะจัดฉากได้เนียนแค่ไหน แต่... แต่ถ้าเขาขุดคุ้ยขึ้นมา ผม... ผมคงไม่มีหัวนอนปลายเท้าแน่! ได้โปรดเมตตาปล่อยผมไปเถอะครับ!"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ