บทที่ 72 มาก่อนมาหลัง

วรนนมองดูท่าทีที่ยอมอ่อนข้อของเธอ แววตาที่เคยมั่นคงลึกซึ้งฉายแววอ่อนโยนพาดผ่านวูบหนึ่ง

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังสรรหาถ้อยคำที่เหมาะสมที่สุด ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลลงกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

"คืนนี้... พาแชมป์ไปด้วยเถอะนะ"

มือของภาวิดาที่กำลังกำปากกาอยู่บีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตั...