บทที่ 92 พักแค่คืนเดียว

ธนภัทรเหลือบตามองภาวิดาที่บัดนี้ใบหน้าแดงซ่านลามไปถึงใบหูด้วยแววตากรุ้มกริ่มกึ่งยิ้มกึ่งบึ้ง ก่อนจะปรับน้ำเสียงให้ฟังดูไร้เดียงสาปนตัดพ้ออย่างน่าสงสาร แล้วหันไปพูดกับน้องแชมป์ว่า "ก็เพราะ... คุณแม่เขาไม่ยอมให้ลุงอยู่ด้วยน่ะสิครับ"

ภาวิดาถึงกับพูดไม่ออก "..."

น้องแชมป์เชื่อสนิทใจ รีบหันขวับไปหาคุณแม่...