บทที่ 47 47

“เอาเป็นวันศุกร์แล้วกัน นอนค้างสักคืน” นัยน์ตาคมเลื่อนมองดวงตากลมโต “แล้วแม่ยังมายุ่งอะไรอีกไหม”

“ตั้งแต่คราวก่อนก็ไม่ได้ติดต่อมาแล้วค่ะ” ระยะหลังก็ไม่เห็นมารดาของสิปปกรที่บ้านคุณย่าแม้แต่ครั้งเดียว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

“คุณป้าไม่ได้อยู่ที่บ้านแล้วเหรอคะ”

“อืม” ชายหนุ่มพยักหน้ารับ แต่ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ