บทที่ 53 53

“คุณย่าขา คืนนี้พราวไปนอนด้วยนะคะ”

เธอไม่อยากย้อนกลับไปอยู่ในวังวนอันมืดมิด ขอเพียงแสงสว่างของใครสักคนแม้ว่าจะสาดส่องมาไม่ถึงแต่เธอจะพยายามตะเกียกตะกายเพื่อคว้าอากาศในการหายใจ

“ทำไมรีบมาจัง มีอะไรหรือเปล่า” น้ำเสียงท่านเจือไปด้วยความเป็นห่วง

“พราวคิดงานไม่ออกค่ะ เลยอยากไปหาคุณย่าไวๆ ได้กอดได้คุยก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ