บทที่ 56 56

“พราวเอ้ย” สราลูบศีรษะหลานสะใภ้ที่รักไม่ต่างจากหลานในไส้ “เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมชาติ ย่าใช้ชีวิตมาจนถึงป่านนี้ก็นับว่าคุ้มมากแล้ว”

“คุณย่ายังแข็งแรง ไม่เป็นอะไรสักหน่อย” ผละตัวออกจากอ้อมกอดแล้วส่ายศีรษะไม่ยอมรับ “กำไลนี่พราวอยากให้คุณย่าเป็นคนใส่ให้เหลนเองกับมือนะคะ”

“เก็บไว้กับเรานั่นแหละ ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ