บทที่ 57 57

“กี่โมงแล้ว” เสียงแหบพร่าของชายหนุ่มดังขึ้นทั้งที่เจ้าตัวยังไม่เปิดเปลือกตา เขาทำเหมือนกับรู้อยู่แล้วว่าโดนแอบมองหน้า

“เพิ่งเจ็ดโมงครึ่งเองค่ะ” กานต์รวียืดตัวจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากหนาแล้วผละตัวออก ทว่ากลับโดนอ้อมแขนแกร่งตวัดรอบเอวจับเธอพลิกตัวไปอยู่ด้านบนภายในเสี้ยววินาที

เรือนร่างงามร้อนวูบวาบเนื่อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ