บทที่ 102 โรงเรียนแห่งแรกของมณฑลนครศรีธรรมราช

“ขอบคุณค่ะที่อุตส่าห์ปลอบใจตา” เธอยิ้มให้พร้อมกับเลือกปลากะพงตัวใหญ่ๆ ไปหลายตัวใส่ตะกร้าส่งให้แม่ค้า

“แล้วคุณตาก็อย่าพูดเรื่องแฟนเก่านั่นอีกก็แล้วกัน ผมกลัวไอ้หน้าหล่อนั่นมันจะต่อยผมเอา เห็นหน้ามันหวานๆ ก็ประมาทไม่ได้ ผมเคยเห็นมันเล่นหนังบู๊ด้วย” เขาเรียกศรุตว่าไอ้หน้าหล่อ เจสิตาอดอมยิ้มอย่างนึกขัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ