บทที่ 115 ไปวัดกันไหม

“ผมขอโทษ ต่อไปผมจะพยายามไม่กินอีก” เขาวางถ้วยกาแฟที่ขอบระเบียงแล้วคว้าผู้เป็นภรรยามากอด

“เพื่อตาเหรอคะ” เธอเลิกคิ้วถาม

“ครับ เพื่อคุณตา” เจสิตาค่อยๆ เบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนแล้วเงยหน้าขึ้นมองสามี

“ไม่ต้องค่ะ ถ้าจะทำก็ขอให้คุณทำเพื่อตัวเองเถอะค่ะ” หญิงสาวรีบค้าน

“คุณตานี่ไม่โรแมนติกเอาซะเลยนะครับ” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ