บทที่ 117 มีพรายน้ำ

“เมย์ชอบตรงนี้จังค่ะ” เมธาวดีที่เงียบมานานเอ่ยขึ้นเมื่อยืนอยู่ที่ท่าน้ำริมคลองซึ่งเป็นเขตอภัยทานของวัด

ศรุตอมยิ้มน้อยๆ เขาดีใจเหลือเกินที่เธอชอบ เพราะรู้สึกผิดที่บังคับจิตใจเธอมาหลายวัน เขารู้ว่าเธอไม่ชอบและไม่อยากมาที่เรือนดาหลา แต่เพื่อเขา เธอถึงได้ตัดสินใจมา

“ถ้าเมย์ชอบจะนั่งตรงนี้นานๆ ก็ได้ เด...