บทที่ 122 ฝีมือพี่ไม่เลวเลย

เสียงโอ๊กอ๊ากเหมือนคนอาเจียนดังขึ้น ภาพนั้นค่อยๆ ชัดเจน หญิงสาวคนหนึ่งกำลังโก่งคออาเจียนอย่างหนัก บ่าวไพร่วิ่งกันพลุกพล่าน บ้างก็หาน้ำท่ามาให้ บ้างก็นั่งลูบหลังลูบไหล่ผู้เป็นนาย

“คุณลำเจียกเจ้าขา แพ้ท้องหนักเหลือเกินเจ้าค่ะ เอาน้ำบ้วนปากก่อนเถิดนะเจ้าคะ” หญิงวัยกลางคนร่างท้วมที่ทำหน้าที่ลูบหลังลูบไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ